{"id":2363,"date":"2022-12-07T20:52:55","date_gmt":"2022-12-07T20:52:55","guid":{"rendered":"https:\/\/chrystus.pl\/?p=2363"},"modified":"2022-12-07T20:52:58","modified_gmt":"2022-12-07T20:52:58","slug":"patriarcha-athenagoras","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/patriarcha-athenagoras\/","title":{"rendered":"Patriarch Athenagoras"},"content":{"rendered":"

Athenagoras (n\u00e9e Aristocles Spyrou, 25 maart\/6 april 1886 - 7 juli 1972) was oecumenisch patriarch van Constantinopel van 1 november 1948 tot 7 juli 1972.<\/p>\n\n\n\n

Biografische gegevens
Urodzi\u0142 si\u0119 25 marca\/6 kwietnia 1886 roku w Tsaraplanie (obecnie Vasiliko) w Epirze, kt\u00f3ry w tym czasie by\u0142 jeszcze terytorium Imperium Osma\u0144skiego. Jego ojciec, Mateusz, by\u0142 lekarzem, a matka, Helen, pochodzi\u0142a z Konitsy.<\/p>\n\n\n\n

W 1903 roku wst\u0105pi\u0142 do Szko\u0142y Teologicznej w Halkach. W 1910 roku uzyska\u0142 stopie\u0144 naukowy z teologii, zosta\u0142 mnichem i otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia diakonatu z r\u0105k metropolity Polikarpa z Elassony. Nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 archidiakona metropolity pelago\u0144skiego do 1918 r., kiedy to metropolia przesta\u0142a podlega\u0107 jurysdykcji patriarchatu. W 1919 roku \u00f3wczesny arcybiskup Aten Meletios Metaxakis zatrudni\u0142 go jako archidiakona i sekretarza archidiecezji. Po przewadze ruchu z 1922 r. zosta\u0142 sekretarzem „Zwi\u0105zku Pagliriki”, ruchu kochaj\u0105cych duchownych przyjaznych partii wenezuelskiej.<\/p>\n\n\n\n

Bisschop van Korfoe
In december 1922, tijdens de revolutionaire regering van N. Plastiras en terwijl hij nog diaken was, werd hij gekozen tot metropoliet van Korfoe en werd hij op 22 december 1922 tot bisschop gewijd in de metropolietenkerk van Athene.<\/p>\n\n\n\n

W tej Metropolii pozosta\u0142 przez siedem lat i wykaza\u0142 si\u0119 bogat\u0105 prac\u0105 organizacyjn\u0105, charytatywn\u0105 i wydawnicz\u0105. Podobno za jego czas\u00f3w ta Metropolia sta\u0142a si\u0119 pierwsz\u0105, kt\u00f3ra wyda\u0142a biuletyn informacyjny. Tam rozwin\u0105\u0142 przyjazne stosunki z katolickimi Korfianami i ich biskupem, protestantami, \u017bydami, Ormianami itd. W lipcu 1930 roku reprezentowa\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 Grecji na Kongresie Anglika\u0144skim w Lambeth.<\/p>\n\n\n\n

Aartsbisschop van Amerika
Op 13 augustus 1930 werd hij op voorstel van metropoliet Damaskinos van Korinthe door de Heilige Patriarchale Synode gekozen tot aartsbisschop van Noord- en Zuid-Amerika.<\/p>\n\n\n\n

Tijdens zijn ambtstermijn slaagde hij erin de door het nationale schisma verdeelde gemeenschappen te verenigen. In 1931 organiseerde hij de Vierde Geestelijke Vergadering, die een nieuwe grondwet voor het kerkbestuur aannam. Hij stichtte en organiseerde aartsbisschoppelijke bureaus, geestelijke rechtbanken, catechetische scholen en besteedde bijzondere aandacht aan de bouw van kerken en scholen. Hij stichtte Ladies Philoptochos (1931), de Grieks-orthodoxe Theologische School van het Heilige Kruis in Boston (1937) voor de opleiding van geestelijken, en St. Basil's Academy in Garrison, New York (1944) voor de opleiding van catechisten en koordirecteuren.<\/p>\n\n\n\n

Tijdens zijn aartsbisdom in de Verenigde Staten onderhield Athenagoras goede betrekkingen met zijn medebroeders (Russen, Servi\u00ebrs, Roemenen) en orthodoxe christenen, maar hij onderhield ook zeer nauwe banden met vooraanstaande personen in het land, zoals het presidenti\u00eble paar Franklin en Eleanor Roosevelt, en meer bepaald president Harry Truman.<\/p>\n\n\n\n

Patriarchaat
Verkiezingen
Nadat patriarch Maximos V van Constantinopel op 18 oktober 1948 tot aftreden was gedwongen, werd Athenagoras op 1 november 1948 tot patriarch gekozen als Athenagoras I. Hij was de eerste patriarch die werd gekozen zonder voorafgaand Turks staatsburgerschap, na de uitvoering van het Turkse wetsbesluit 1092 van 1923, maar met voorafgaande toestemming van de Turkse regering. Daarom kreeg hij bij aankomst op de luchthaven het Turkse staatsburgerschap en een Turks paspoort van de prefect van Istanbul, omdat zijn woonplaats ten tijde van zijn geboorte deel uitmaakte van het Ottomaanse Rijk.<\/p>\n\n\n\n

Meer bepaald werd op 1 november 1948 de Endemische Synode van het Patriarchaat van Constantinopel, bestaande uit 17 aartspriesters, bijeengeroepen. Tot de drie leden behoorden hogepriesters-pastoors van buiten Turkije: de aartsbisschop van Amerika Athenagoras, metropoliet Dionysius van Methymnos en metropoliet Emmanuel van Caw. Alle drie kregen ze elk 11 stemmen, terwijl er zes lege zetels waren. Athenagoras werd verkozen in de tweede stemronde, waar hij 11 stemmen kreeg. De anderen waren blank en kwamen van aanhangers van zijn belangrijkste rivaal, metropoliet Derkos Joachim, die eerder door de Turkse regering van het verkiezingsproces was uitgesloten. Hoe dan ook, de Turkse pers nam Athenagoras' verkiezing vanaf het begin voor lief, en noemde zelfs het aantal stemmen dat hij zou krijgen.<\/p>\n\n\n\n

Vertrek uit de VS
Przed wyjazdem do Konstantynopola Athenagoras odby\u0142 d\u0142ugie tourn\u00e9e po prawie wszystkich wsp\u00f3lnotach prawos\u0142awnych w Ameryce, podaj\u0105c w swoich r\u00f3\u017cnych przem\u00f3wieniach tam zarys polityki, kt\u00f3r\u0105 b\u0119dzie prowadzi\u0142 i wzywaj\u0105c wszystkich do nowej krucjaty przeciwko komunizmowi, „naj\u015bwi\u0119tszej bitwy” \u015bwiata chrze\u015bcija\u0144skiego, jak to w\u00f3wczas okre\u015bli\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Met name eind november 1948 benadrukte hij tijdens een grote bijeenkomst van geestelijken in Boston, die door alle Amerikaanse media werd uitgezonden, onder andere:<\/p>\n\n\n\n

Overal om ons heen barsten stormen van tegenspoed los en de verderfelijke geest van vernietiging dreigt onze gewetensvrijheid, onze menselijke idealen en de heilige grondslagen van de christelijke beschaving te verdrinken (...). Enerzijds is Griekenland reeds verwikkeld in een harde strijd om zijn vrijheid en territoriale integriteit te behouden. Turkije daarentegen verkeert tegenover dezelfde dreiging in een constante staat van voorzichtigheid. In feite is de Truman Doctrine een van de meest effectieve factoren gebleken in de strijd om deze aanval af te slaan. Ik roep alle Amerikanen op om president Trumans inspanningen te steunen (...). Het vergeten van deze heilige plicht op een kritiek moment komt neer op desertie en het opgeven van iemands positie in de heiligste strijd die ooit ter verdediging van de idealen van het christendom is gevoerd.<\/p>\n\n\n\n

Veelzeggender voor de rol die de nieuwe patriarch in deze tijd van Koude Oorlog zal spelen, was zijn afscheidsbijeenkomst met de Amerikaanse president Harry Truman in het Witte Huis, waarbij hartelijke wensen en dank werden uitgewisseld.<\/p>\n\n\n\n

Aankomst in Istanbul
Op 26 januari 1949 arriveerde een vliegtuig van president Truman in Istanbul met aan boord de pas verkozen Oecumenische Patriarch Athenagoras, vergezeld van Trumans speciale assistent kolonel Charles Mara. Toen het vliegtuig eerder het Griekse luchtruim passeerde, was er een uitwisseling van groeten tussen koning Paul en de patriarch. De ontvangst door de prefect van Constantinopel en een groot aantal aankomende christenen en veel moslims, misschien uit nieuwsgierigheid, was geweldig. Bij het verlaten van het vliegtuig maakte de patriarch indruk door niet alleen in het Grieks maar ook in het Turks zijn waardering uit te spreken voor de Amerikaanse en Turkse autoriteiten.<\/p>\n\n\n\n

Natychmiast<\/a> po tym ogromna motorynka uda\u0142a si\u0119 na centralny plac Taksim w Stambule, gdzie Athenagoras z\u0142o\u017cy\u0142 wieniec pod pomnikiem Kemala Atat\u00fcrka, z kwiatami, kt\u00f3re – jak og\u0142oszono – sam \u015bci\u0105\u0142 z ogrod\u00f3w Bia\u0142ego Domu. Zosta\u0142 intronizowany nast\u0119pnego dnia, 27 stycznia 1949 roku. Jednym z jego pierwszych dzia\u0142a\u0144 by\u0142a podr\u00f3\u017c kolej\u0105 do Ankary, gdzie spotka\u0142 si\u0119 z prezydentem Ismetem Inonu i przekaza\u0142 osobiste przes\u0142anie od prezydenta Trumana.<\/p>\n\n\n\n

Zijn werk
Dzia\u0142alno\u015b\u0107 Athenagorasa w umacnianiu misji wewn\u0119trznej w klimacie archidiecezji konstantynopolita\u0144skiej by\u0142a znacz\u0105ca. Zreorganizowa\u0142 Szko\u0142\u0119 Teologiczn\u0105 w Halki, mianuj\u0105c nowych profesor\u00f3w i kszta\u0142c\u0105c kadr\u0119 naukow\u0105, a tak\u017ce pr\u0119\u017cnie poprawi\u0142 stosunki z w\u0142adzami tureckimi. W czasie jego patriarchatu nast\u0105pi\u0142a pe\u0142niejsza organizacja parafii prawos\u0142awnych za granic\u0105, z podniesieniem metropolii w Tyatyrze (Europa Zachodnia) i Australii do rangi archidiecezji, kt\u00f3re wspiera\u0142 biskupami pomocniczymi. W 1959 roku odwiedzi\u0142 prezbiteria\u0144skie patriarchaty Bliskiego Wschodu (Aleksandria, Antiochia i Jerozolima), a w 1951 i 1960 roku przygotowa\u0142 \u015awi\u0119t\u0105 mirr\u0119. W 1965 roku za\u0142o\u017cy\u0142 Patriarchaln\u0105 Fundacj\u0119 Studi\u00f3w Patrystycznych przy klasztorze Vlatadon w Salonikach, w 1966 roku Centrum Prawos\u0142awne w Chambezy w Genewie, a w 1968 roku Prawos\u0142awn\u0105 Akademi\u0119 na Krecie.<\/p>\n\n\n\n

Mimo presti\u017cu i mi\u0119dzynarodowego uznania, jakie patriarchat zyska\u0142 za patriarchatu Athenagorasa, po\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 to ze smutnymi wydarzeniami z 6 i 7 wrze\u015bnia 1955 r., tzw. zamieszkami wrze\u015bniowymi, kiedy to turecki t\u0142um, kierowany „z g\u00f3ry”, jak udowodniono w procesie Adnana Menderesa w 1961 r., zaatakowa\u0142 greckie sklepy, domy i ko\u015bcio\u0142y, dopuszczaj\u0105c si\u0119 rozleg\u0142ych zniszcze\u0144 i grabie\u017cy. Od tych wydarze\u0144, pod coraz wi\u0119kszym naciskiem pa\u0144stwa tureckiego, Grecy ze Stambu\u0142u byli stopniowo zmuszani do opuszczenia swoich dom\u00f3w. Incydenty te wywo\u0142a\u0142y napi\u0119cie mi\u0119dzy Grecj\u0105 a Turcj\u0105, pog\u0142oski o usuni\u0119ciu Patriarchatu z Turcji i wzgl\u0119dne och\u0142odzenie dotychczas wspieraj\u0105cego czynnika ameryka\u0144skiego. Patriarcha Athenagoras zosta\u0142 opisany jako b\u0119d\u0105cy w stanie szoku po wrze\u015bniowych wydarzeniach, unikaj\u0105cy zwo\u0142ania synodu i w \u017ca\u0142obie wstrzymuj\u0105cy si\u0119 od wszelkich oficjalnych nabo\u017ce\u0144stw przez p\u00f3\u0142tora roku, a\u017c do Wielkanocy 1957 roku.<\/p>\n\n\n\n

In juli 1958, na het overlijden van aartsbisschop Michael, kwam hij in conflict met de synode over de kwestie van zijn opvolger. De synode steunde de kandidatuur van metropoliet Meliton van Imbros en Tenedos, terwijl patriarch Athenagoras bisschop Jacobus van Melita steunde. Het conflict bereikte het punt waarop de patriarch de synode ontbond en alle andersdenkenden ontsloeg. Vervolgens benoemde hij een zeskoppige synode, die James koos. Deze synode bleef van kracht tot oktober 1959.<\/p>\n\n\n\n

In september 1961 riep hij op Rhodos de Eerste Pan-Orthodoxe Conferentie bijeen, de eerste van een reeks voorbereidende conferenties voor de Pan-Orthodoxe Synode, die met succes werd afgesloten: Het verkondigde de eenheid van de orthodoxen, bevestigde het recht van het Oecumenisch Patriarchaat om dergelijke synoden bijeen te roepen, versterkte de betrekkingen met de pre-Chalcedonische Kerken en toonde de orthodoxie als een solide kracht die haar lokalisme doorbrak. Deze werd gevolgd door de Tweede Orthodoxe Conferentie in september 1963 en de Derde Orthodoxe Conferentie in november 1964.<\/p>\n\n\n\n

In 1963 bezocht Oecumenisch Patriarch Athenagoras de berg Athos om het millennium van de monastieke staat te vieren, en vervolgens Griekenland. Op 30 juni reisde hij per Grieks oorlogsschip van de berg Athos naar Faliro. Daar werd hij ontvangen door koning Pavlos en regeringsvertegenwoordigers, en een menigte juichte hem toe op weg naar Athene. Dit was zijn eerste bezoek aan Griekenland sinds zijn beklimming van de oecumenische troon in 1949. Daarna volgde een doxologie in de metropool Athene, de eerste met een oecumenische patriarch in de geschiedenis van de moderne Griekse staat. Vervolgens bezocht hij Rhodos, Karpathos, Kreta, Korfoe, Epirus en Macedoni\u00eb en werd overal enthousiast ontvangen. De meest ontroerende stop op zijn tour was een bezoek aan zijn geboorteplaats, Vasiliko Pogoni.<\/p>\n\n\n\n

Inter-christelijke dialogen
Patriarch Athenagoras was actief in de oecumenische beweging en streefde naar betere betrekkingen tussen de christenen. Daarom versterkte hij de samenwerking met de Wereldraad van Kerken, die kort voor zijn verkiezing was opgericht, door de oprichting van een permanente delegatie van het Oecumenisch Patriarchaat in het hoofdkwartier daarvan in Gen\u00e8ve, met aan het hoofd bisschop James van Melite.<\/p>\n\n\n\n

W ramach deklarowanego zamiaru dotarcia do Ko\u015bcio\u0142a rzymskokatolickiego Athenagoras wykona\u0142 kilka wst\u0119pnych ruch\u00f3w za czas\u00f3w papie\u017ca Piusa XII, kt\u00f3re jednak nie przynios\u0142y \u017cadnego efektu. Jego nast\u0119pca, Jan XXIII, by\u0142 bardziej pozytywny i nawet zaprosi\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 prawos\u0142awny do wys\u0142ania przedstawicieli\/obserwator\u00f3w na Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II. Zbli\u017cenie przyspieszy\u0142o jednak po \u015bmierci Jana XXIII (3 czerwca 1963) i wyborze jego nast\u0119pcy, Paw\u0142a VI. Pierwszym merytorycznym krokiem by\u0142o jego spotkanie z papie\u017cem Paw\u0142em VI w niedzielny wiecz\u00f3r, 5 stycznia 1964 r., w delegaturze Stolicy Apostolskiej na G\u00f3rze Oliwnej w Jerozolimie, kt\u00f3re odby\u0142o si\u0119 wed\u0142ug \u015bcis\u0142ego protoko\u0142u. Ich drugie spotkanie mia\u0142o miejsce nast\u0119pnego dnia w Patriarchacie Jerozolimy, w bardziej swobodnej atmosferze. Obaj przyw\u00f3dcy chrze\u015bcija\u0144scy stwierdzili, \u017ce droga do jedno\u015bci mi\u0119dzy oboma Ko\u015bcio\u0142ami jest d\u0142uga i trudna, ale zgodzili si\u0119 na powo\u0142anie komisji, kt\u00f3ra b\u0119dzie promowa\u0107 dialog mi\u0119dzy nimi. Dwaj przyw\u00f3dcy Ko\u015bcio\u0142a odbyli trzecie nieformalne spotkanie na ulicach Jerozolimy przy wiwatach wiernych. By\u0142 to pierwszy krok w procesie dialogu.<\/p>\n\n\n\n

Deze symbolische ontmoeting opende voor het eerst sinds het schisma van 1054 de mogelijkheid van een echte dialoog tussen orthodoxen en rooms-katholieken. Vervolgens vonden op 7 december 1965, de dag van de offici\u00eble afsluiting van het Tweede Vaticaans Concilie, de plechtigheden voor de intrekking van Anathema 1054 gelijktijdig plaats in de Sint-Pietersbasiliek in Rome en in de patriarchale kerk van Sint-Joris in Fan. Patriarch Athenagoras las de herroepingsakte voor en paus Paulus VI las de pauselijke brief voor. De opheffing van het anathema veroorzaakte veel reacties en zelfs een onderbreking van de herdenking van patriarch Athenagoras door orthodoxe bisschoppen, zelfs van de berg Athos, die de oecumene aan de orthodoxie opgelegd zagen.<\/p>\n\n\n\n

Op 25 juli 1967 bracht paus Paulus VI een officieel bezoek aan Phanar. Op 28 oktober van datzelfde jaar bracht patriarch Athenagoras, na een bezoek aan de patriarchaten van Servi\u00eb, Roemeni\u00eb en Bulgarije, een tegenbezoek aan het Vaticaan. Zijn reis ging verder naar Zwitserland, waar hij het Orthodoxe Centrum van het Oecumenisch Patriarchaat in Chambezy in Gen\u00e8ve inwijdde, en vervolgens naar Londen, waar hij een ontmoeting had met de Primaat van de Anglicaanse Kerk.<\/p>\n\n\n\n

Laatste jaren en overlijden
Op 28 juni 1972 liep patriarch Athenagoras een gebroken dijbeen op. Hoewel zijn behandelende artsen hem aanraadden naar Wenen te gaan, weigerde hij. Zijn gezondheid kreeg complicaties en hij stierf uiteindelijk op 7 juli 1972.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Athenagoras (z domu Aristocles Spyrou, 25 marca\/6 kwietnia 1886 – 7 lipca 1972) by\u0142 ekumenicznym patriarch\u0105 Konstantynopola od 1 listopada 1948 do 7 lipca 1972. Dane biograficzneUrodzi\u0142 si\u0119 25 marca\/6 kwietnia 1886 roku w Tsaraplanie (obecnie Vasiliko) w Epirze, kt\u00f3ry w tym czasie by\u0142 jeszcze terytorium Imperium Osma\u0144skiego. Jego ojciec, Mateusz, by\u0142 lekarzem, a matka, …<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-2363","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"yoast_head":"\nPatriarcha Athenagoras - Chrystus<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"Athenagoras (z domu Aristocles Spyrou, 25 marca\/6 kwietnia 1886 - 7 lipca 1972) by\u0142 ekumenicznym patriarch\u0105 Konstantynopola od 1 listopada 1948 do 7 lipca\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/patriarch-athenagoras\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Patriarcha Athenagoras - Chrystus\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Athenagoras (z domu Aristocles Spyrou, 25 marca\/6 kwietnia 1886 - 7 lipca 1972) by\u0142 ekumenicznym patriarch\u0105 Konstantynopola od 1 listopada 1948 do 7 lipca\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/patriarch-athenagoras\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Chrystus\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2022-12-07T20:52:55+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2022-12-07T20:52:58+00:00\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Samarytanka\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschreven door\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Samarytanka\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"11 minuten\" \/>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"Patriarch Athenagoras - Christus","description":"Athenagoras (alias Aristocles Spyrou, 25 maart\/6 april 1886 - 7 juli 1972) was oecumenisch patriarch van Constantinopel van 1 november 1948 tot 7 juli 1972.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/patriarch-athenagoras\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"Patriarcha Athenagoras - Chrystus","og_description":"Athenagoras (z domu Aristocles Spyrou, 25 marca\/6 kwietnia 1886 - 7 lipca 1972) by\u0142 ekumenicznym patriarch\u0105 Konstantynopola od 1 listopada 1948 do 7 lipca","og_url":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/patriarch-athenagoras\/","og_site_name":"Chrystus","article_published_time":"2022-12-07T20:52:55+00:00","article_modified_time":"2022-12-07T20:52:58+00:00","author":"Samarytanka","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschreven door":"Samarytanka","Geschatte leestijd":"11 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/chrystus.pl\/patriarcha-athenagoras\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/chrystus.pl\/patriarcha-athenagoras\/"},"author":{"name":"Samarytanka","@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#\/schema\/person\/e2e742452b8b7b2bcd23ea180671d27a"},"headline":"Patriarcha Athenagoras","datePublished":"2022-12-07T20:52:55+00:00","dateModified":"2022-12-07T20:52:58+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/chrystus.pl\/patriarcha-athenagoras\/"},"wordCount":2097,"publisher":{"@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#organization"},"articleSection":["Uncategorized"],"inLanguage":"nl-NL"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/chrystus.pl\/patriarcha-athenagoras\/","url":"https:\/\/chrystus.pl\/patriarcha-athenagoras\/","name":"Patriarch Athenagoras - Christus","isPartOf":{"@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#website"},"datePublished":"2022-12-07T20:52:55+00:00","dateModified":"2022-12-07T20:52:58+00:00","description":"Athenagoras (alias Aristocles Spyrou, 25 maart\/6 april 1886 - 7 juli 1972) was oecumenisch patriarch van Constantinopel van 1 november 1948 tot 7 juli 1972.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/chrystus.pl\/patriarcha-athenagoras\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/chrystus.pl\/patriarcha-athenagoras\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/chrystus.pl\/patriarcha-athenagoras\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Strona g\u0142\u00f3wna","item":"https:\/\/chrystus.pl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Patriarcha Athenagoras"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#website","url":"https:\/\/chrystus.pl\/","name":"Christus","description":"God, Maria, Jezus, Communie en meer","publisher":{"@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/chrystus.pl\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#organization","name":"Christus.pl","url":"https:\/\/chrystus.pl\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/chrystus.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/chrystus-bog-maryja-komunia-bierzmowanie.jpg","contentUrl":"https:\/\/chrystus.pl\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/chrystus-bog-maryja-komunia-bierzmowanie.jpg","width":1920,"height":1280,"caption":"Chrystus.pl"},"image":{"@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#\/schema\/logo\/image\/"}},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/chrystus.pl\/#\/schema\/person\/e2e742452b8b7b2bcd23ea180671d27a","name":"Samaritaanse vrouw"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2363","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2363"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2363\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2363"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2363"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/chrystus.pl\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2363"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}