Vad befallde Moses israeliterna efter att de hade kommit ut ur slaveriet i Egypten?

[ Innehållet i artikeln är skyddat tack vare Plagiashield ]

Niewola egipska jest szeroko opisywanym i jakże istotnym wydarzenie w dziejach całego ludu Israel. Farao, który był zaniepokojony faktem ogromnego rozrostu narodu Jakuba, postanowił nałożyć na niego ogromne brzemię w postaci ciężkich prac w dolinie Nilu, a następnie śmierci wszystkich męskich potomków z tego rodu. Wydarzenia te rozpatrywane są jako egipska niewola.

Przyjmuje się, że okres ten trwał około 400 lat. Wyjście Israeliterna z Egiptu opisane zostało w Biblijnych księgach Wyjścia oraz Liczb. Zostało również wspomniane w księdze Kapłańskiej oraz księdze Powtórzonego Prawa. Samo wydarzenie jest rozpatrywane jako mit założycielski narodu Izraelskiego.

W okresie zniewolenia, wśród narodu Israel znajdował się mąż imieniem Moses. W pewnym okresie został on adoptowany przez córkę Faraona, będąc jednocześnie przez cały czas świadomym swojego Hebreiska pochodzenia. Moses w trakcie swojego pobytu u Medianitów przeżył avslöjande Yahweh. Pan nakazał mu powrót do Israel i wyprowadzenie narodu Izraelskiego z niewoli.

Po nieudanej próbie nakłonienia Faraona do ustępstw, zesłał Pan na niego tak zwane Plagues Egipskie. Po uwolnieniu, Moses poprowadził swoich ludzi przez pustynię w kierunku Kanaanu. Wędrówka trwała 40 lat, podczas której Pan wielokrotnie wybawiał ludzi w cudowny sposób od śmierci, chroniąc ich między innymi przed atakami Egipcjan, czy zsyłając pożywienie w postaci manny.

Najważniejszym punktem całej wędrówki, a jednocześnie jednym z najważniejszych wydarzeń całej historii Chrześcijaństwa jest przekazanie Izraelitom za pośrednictwem Mojżesza Dekalogu i Kodeksu Przymierza, który stanowi trzon całej naszej tro.

 

[ Innehållet i artikeln är skyddat tack vare Plagiashield ]