Od samego początku w dziele stworzenia Θεός συμπεριέλαβε τον άνθρωπο ως θεμελιώδες μέρος του σχεδίου του. W Βίβλοι obrazowa część stworzenia opisuje moment, w którym Pan ulepił Adama z gliny aby nadać mu ludzki kształt. Następnie z żebra Adamowego stworzył Pan kobietę. Tak powstała Ewa. Ο Κύριος ευλόγησε Adamowi i Ewie δίνοντάς τους γονιμότητα και την ικανότητα αναπαραγωγής.
Dając im panowanie nad rybami morskimi, ptactwem i nad wszelkim zwierzęciem naziemnym. Stworzył idealne środowisko, w którym ανθρώπινο mógł żyć i rozwijać swoje zdolności. Dał On również człowiekowi chęci i wolną wolę.
Przy pełnej swobodzie jaką pierwsi ludzie zostali obdarzeni istniał tylko jeden zakaz. Pod żadnym pozorem nie pozwolił Θεός Στον Αδάμ και την Εύα να αγγίξει τον καρπό του δέντρου της γνώσης κακό i κτήμα.
Człowiek nie είναι istotą doskonałą, a obdarzony został wrodzoną dociekliwością i ciekawością świata. Nie ma στο świecie człowieka, który z łatwością i powodzeniem oprze się wszelkiej pokusie. Toteż Ewa skuszona μέσω złe moce szatana, który przyjął postać przebiegłego węża zdecydowała się zerwać i skosztować owoc z zakazanego drzewa, a następnie podać go Adamowi. Obydwoje αμέσως poznali czym jest uczucie wstydu. Zrozumieli, że są nadzy, po czym opletli się gałązkami. Poczuli jednocześnie strach wobec Pana.
Πώς αντέδρασε ο Θεός στην ανυπακοή του ανθρώπου;
Θεός dowiedziawszy się o ich czynie przeklął wpierw węża. Wobec Eve rzekł, że obarcza ją ogromnym trudem jej brzemienności. Miała rodzić swoje potomstwo w bólu. Wobec Adama postanowił nałożyć karę trudu zdobywania pożywienia i walki o przetrwanie. Nic nie miało być tak samo jak wcześniej. Poprzez ten czyn Θεός χρέωσε όλη την ανθρωπότητα με το προπατορικό αμάρτημα.