Świętokradztwo είναι terminem odnoszącym się do religii, który określa profanację miejsc kultu oraz czynności związanych z religią.
W kościele katolickim świętokradztwo zostało zdefiniowane w Katechizmie Kościoła Katolickiego. Όπως czytamy:
“Świętokradztwo polega στο profanowaniu ή niegodnym traktowaniu sakramentów i innych czynności liturgicznych, jak również osób, rzeczy i miejsc poświęconych Bogu”
Πίνακας περιεχομένων
Είναι αμαρτία η ιεροσυλία;
Τι do zasady świętokradztwo popełnione w sposób świadomy jest grzechem, za który zostanie nałożona ekskomunika (wykluczenie z życia kościoła) atae sententiae - δυνάμει του ίδιου του νόμου κατά τη στιγμή που διαπράχθηκε η βλασφημία.
Είναι η ιεροσυλία έγκλημα;
W polskim prawie istnieje przepis definiujący obrazę uczuć religijnych. Nie είναι στο przestępstwo, a występek, zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 2.
Ασυνείδητη ιεροσυλία
Στον Καθολικισμό, σοβαρή αμαρτία είναι, κατά γενικό κανόνα, η εν γνώσει και εκούσια παραβίαση μιας εντολές Θεία ή εκκλησιαστική.
Jeśli więc przyjęcie Komunii Świętej nastąpiło bez świadomości, że na sumieniu ciąży grzech ciężki, wówczas nie dochodzi do świętokradztwa, a więc i nie zostaje obciążone συνείδηση σοβαρή αμαρτία.