Προς wypełniły się słowa Pisma, ktoś taki jak Judasz pojawić się musiał. Chociaż przez wiele lat ήταν blisko swojego Mistrza, zszedł on z drogi światła i oddał się doczesnym pokusom. W dodatku kwota, jaką otrzymał za wydanie Χριστός, ήταν τόσο άθλιος που σήμερα πολλοί αναρωτιούνται "πώς μπορεί κανείς να είναι τόσο ανόητος!". Πώς ο ίδιος Ιησούς, αν Συγχώρεσε τον Ιούδα;

Αυτός ήταν ο Ιούδας

Ο Ιούδας είναι ένας από τους δώδεκα αποστόλους. Εμφανίστηκε στο πλάι Ιησούς, widząc w nim prawdziwego, żydowskiego przywódcę. Na tyle silnego, aby mógł zjednoczyć naród wokół siebie, a następnie wyruszyć przeciwko Rzymowi. To oczywiście tylko jedna z hipotez, ponieważ trudno o spójne wersje wydarzeń, nawet w postaci dokumentów spisanych w tamtych czasach.

Η αυτοκτονία του Ιούδα

Wedle zebranych przez biblistów informacji, Judasz miał wydać Chrystusa za 30 srebrników. Τι ciekawe, w przeliczeniu na dzisiejsze warunki, było to około 10 tysięcy złotych, czyli względnie niewiele. Natomiast w tamtych czasach για το osoby ubogiej taka kwota mogła być przepustką do ułożenia sobie życia na nowo.

Μετά από όλα τα γεγονότα γύρω από την παράδοση του Ιησού, ο Ιούδας Ισκαριώτης αυτοκτόνησε. W jaki sposób? Tutaj źródła również nie pozostają spójne, ale najczęściej mówi się o śmierci przez powieszenie — tak też Απόστολος απεικονίστηκε στον διάσημο πίνακα του Tissot. Το ερώτημα παραμένει, αν ο Ιησούς Συγχώρεσε τον Ιούδα;

Ασάφειες γύρω από το Ευαγγέλιο του Ιούδα

Υπάρχει αλλά μια υπόθεση σχετίζεται με τις πληροφορίες που περιέχονται σε ένα απόκρυφο που χρονολογείται από τον 2ο αιώνα μ.Χ., το οποίο περιγράφεται ως Ευαγγέλιο Ιούδας. Εκεί η εικόνα είναι κάπως ωραιοποιημένη, διότι αντί για προδοσία, αναφέρεται το αίτημα για παράδοση. Από την άλλη πλευρά, το κύριο κίνητρο του Χριστού δεν ήταν να είναι σωτηρίαΑυτή η αντίληψη δεν είναι αποδεκτή από τους Χριστιανούς.

Ερώτηση σχετικά με αυτό, αν ο Ιησούς συγχώρεσε τον Ιούδα, αποτελεί συχνά μια αναλογία για το σήμερα.

Όπως dużo zła można popełnić, aby samemu móc jeszcze liczyć na zbawienie? W taki współczesny, nieco zerojedynkowy sposób jest stawiane pytanie do duchowieństwa i Kościoła — przez wiele osób. Część osób robi to wprost, inni wyrażają konkretne poglądy poprzez swoje postępowanie. Refleksja na temat skutków przychodzi dopiero z czasem, najczęściej w końcowej fazie życia. Na szczęście wciąż jest to pora na skruchę i przyjęcie wybaczenia:

„Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,24).

Τα λόγια αυτά είναι γενικά γνωστά και δείχνουν, κατά κάποιον τρόπο, ότι ο Ιούδας είχε την ευκαιρία να συγχωρήσει. Το αν μετανόησε και το αποδέχτηκε είναι άλλο θέμα - η πράξη της αυτοκτονίας δεν το δείχνει αυτό. Από την άλλη πλευρά, είναι πολύ ισχυρό να υποθέσουμε ότι ο ίδιος ο Ιησούς συγχώρεσε τον Ιούδα για τη συμπεριφορά του.