A wypełniły się słowa Pisma, ktoś taki jak Judasz pojawić się musiał. Chociaż przez wiele lat fue blisko swojego Mistrza, zszedł on z drogi światła i oddał się doczesnym pokusom. W dodatku kwota, jaką otrzymał za wydanie Cristo, fue tan miserable que hoy muchos se preguntan "¡cómo se puede ser tan tonto!". ¿Cómo es que él mismo Jesús, si ¿Perdonó a Judas?

Este es quien era Judas

Judas es uno de los doce apóstoles. Apareció al lado Jesús, widząc w nim prawdziwego, żydowskiego przywódcę. Na tyle silnego, aby mógł zjednoczyć naród wokół siebie, a następnie wyruszyć przeciwko Rzymowi. To oczywiście tylko jedna z hipotez, ponieważ trudno o spójne wersje wydarzeń, nawet w postaci dokumentów spisanych w tamtych czasach.

El suicidio de Judas

Wedle zebranych przez biblistów informacji, Judasz miał wydać Chrystusa za 30 srebrników. Qué ciekawe, w przeliczeniu na dzisiejsze warunki, było to około 10 tysięcy złotych, czyli względnie niewiele. Natomiast w tamtych czasach para osoby ubogiej taka kwota mogła być przepustką do ułożenia sobie życia na nowo.

Después de todos los acontecimientos que rodearon la entrega de Jesús, Judas Iscariote se suicidó. W jaki sposób? Tutaj źródła również nie pozostają spójne, ale najczęściej mówi się o śmierci przez powieszenie — tak też apóstol fue representado en el famoso cuadro de Tissot. La pregunta es entonces, si Jesús ¿Perdonó a Judas?

Ambigüedades en torno al Evangelio de Judas

Hay Sin embargo, una hipótesis relacionada con la información contenida en un apócrifo del siglo II d.C., descrito como Evangelio Judas. Allí la figura está un poco blanqueada, pues en lugar de la traición, se menciona la petición de rendición. Por otra parte, el motivo principal de Cristo no era ser salvaciónEste concepto no es aceptable para los cristianos.

Pregunta al respecto, si Jesús perdonó a Judas, es a menudo una analogía de la actualidad.

Como dużo zła można popełnić, aby samemu móc jeszcze liczyć na zbawienie? W taki współczesny, nieco zerojedynkowy sposób jest stawiane pytanie do duchowieństwa i Kościoła — przez wiele osób. Część osób robi to wprost, inni wyrażają konkretne poglądy poprzez swoje postępowanie. Refleksja na temat skutków przychodzi dopiero z czasem, najczęściej w końcowej fazie życia. Na szczęście wciąż jest to pora na skruchę i przyjęcie wybaczenia:

„Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,24).

Estas palabras son generalmente conocidas e indican, en cierto modo, que a Judas se le había dado la oportunidad de perdonar. Que se haya arrepentido y aceptado es otra cuestión, el acto del suicidio no lo indica. Por otra parte, es muy fuerte suponer que el propio Jesús perdonó a Judas por su conducta.