Benjamin (z domu Psomas または Kyriakou, 1871 – 17 lutego 1946) ワズ ekumenicznym patriarchą Konstantynopola od 18 stycznia 1936 にしています。 17 lutego 1946.

バイオグラフィーデータ
生まれは rodzicom pochodzenia lesbijskiego we wsi Zeytinli (Eleonas) w prowincji Adramyttium w Azji Mniejszej w 1871 roku. Pierwszych liter nauczono go w ojczyźnie i w Kydonii. W 1888 roku został wyświęcony na diakona. Studiował w Szkole Teologicznej w Halkach, którą ukończył w 1896 roku. Następnie został mianowany kaznodzieją i dyrektorem szkół w Magnesii w Azji Mniejszej. W 1899 roku został mianowany profesorem religii w seminarium św. Joachima w Konstantynopolu, gdzie wykładał przez sześć lat. W 1908 roku został wyświęcony na starszego przez patriarchę ekumenicznego Joachima III i został mianowany Wielkim Protosynagogiem.

W 1912 roku został wybrany metropolitą Rodos. Prowodyrzy i mieszkańcy Rodos źle zrozumieli stosunki, jakie rozwinął z włoską administracją wyspy i zadenuncjowali go do patriarchatu jako zdrajcę. Przekonali nawet konsula Grecji, w wyniku czego rząd grecki również poprosił o jego usunięcie. Oskarżenia te nie zostały przyjęte przez patriarchat, zresztą później okazały się całkowicie fałszywe, ale ze względu na panujący klimat patriarchat przeniósł go 10 czerwca 1913 r. do metropolii Silivria. 10 września 1913 r. został wybrany metropolitą Philippopolis, w 1925 r. metropolitą Nikozji, a w 1933 r. metropolitą Heraklii.

W 1936 roku, po śmierci patriarchy Photiosa II, za jego najbardziej prawdopodobnego następcę uważano ówczesnego metropolitę Chalcedonu (a później patriarchę) Maximosa. Prefekt Konstantynopola, Muhittin Uludağ, skorzystał jednak po wielu latach z prawa do usunięcia kandydatów z listy elektorów. Tym samym skreślił z listy dwunastu kandydatów Chalcedon Maximusa i Dercon Joachima. Uważa się, że stało się tak dlatego, że ówczesny turecki minister spraw wewnętrznych i poseł prowincji Çanakkale, w której znajduje się Imbros, był związany z metropolitą Iakovosem z Imbros i Tenedos. Dlatego uważa się, że to na jego polecenie wyeliminowano dwóch czołowych kandydatów, aby promować metropolitę z Imbros na patriarchę ekumenicznego.

Hierarchia wybrała jednak metropolitę Benjamina z Heraklionu stosunkiem głosów siedem do sześciu. W czasie elekcji i intronizacji doszło do incydentów i zamieszek, które przyćmiły elekcję i intronizację, a nowy patriarcha Benjamin, liczący wówczas 75 lat, spotkał się z dezaprobatą zgromadzenia podczas swojej intronizacji. Wreszcie, podczas gdy wybór patriarchy ekumenicznego był dotychczas ogłaszany tylko prefektowi Stambułu, wybór Benjamina był pierwszym ogłoszonym prezydentowi Republiki Turcji, premierowi i ministrowi spraw wewnętrznych, od których otrzymano telegramy z gratulacjami. Ta praktyka です。 stosowana od tamtej pory. Również Beniamin był pierwszym patriarchą, który otrzymał oficjalne pozwolenie na rasowanie przez państwo tureckie.

選挙という不利な状況にもかかわらず、そしてケマル・アタチュルクの死と第二次世界大戦の勃発という 場所 w czasie jego patriarchatu, można go określić jako udany i stabilizujący のために Patriarchatu Ekumenicznego w trudnym okresie jego historii. Za czasów Beniamina 教会 アルバニアは、対応する総主教とシノダルの巻の発行（1937年4月3日）により自民族と認められ、アメリカのカルパト・ロシア連合は正教に復帰し、最後に1872年のブルガリア分裂は、ブルガリア教会の自民族性を認めることで完了した（1945年2月19日）。そして、1939年、ついに聖なるミルラが調合された。

ベンヤミン総主教座の黒点は、1941年9月21日の大火である。ショートサーキットにより、ファナリにある総主教館の大部分が焼失し、計り知れない価値のあるアンティーク家具、器、美術品、遺品、イコン、写本なども焼失してしまったのだ。その被害が完全に回復したのは1989年になってからである。

1937年、ベンヤミン総主教は、アテネとテッサロニキの大学から名誉博士号を授与された。1946年2月17日、長い闘病生活の末に亡くなり、ズードコス・ピギ・ヴァロウクリスに埋葬された。