Benjamin (z domu Psomas или Kyriakou, 1871 – 17 lutego 1946) był ekumenicznym patriarchą Konstantynopola od 18 stycznia 1936 do 17 lutego 1946.
Биографические данные
Он родился rodzicom pochodzenia lesbijskiego we wsi Zeytinli (Eleonas) w prowincji Adramyttium w Azji Mniejszej w 1871 roku. Pierwszych liter nauczono go w ojczyźnie i w Kydonii. W 1888 roku został wyświęcony na diakona. Studiował w Szkole Teologicznej w Halkach, którą ukończył w 1896 roku. Następnie został mianowany kaznodzieją i dyrektorem szkół w Magnesii w Azji Mniejszej. W 1899 roku został mianowany profesorem religii w seminarium św. Joachima w Konstantynopolu, gdzie wykładał przez sześć lat. W 1908 roku został wyświęcony na starszego przez patriarchę ekumenicznego Joachima III i został mianowany Wielkim Protosynagogiem.
W 1912 roku został wybrany metropolitą Rodos. Prowodyrzy i mieszkańcy Rodos źle zrozumieli stosunki, jakie rozwinął z włoską administracją wyspy i zadenuncjowali go do patriarchatu jako zdrajcę. Przekonali nawet konsula Grecji, w wyniku czego rząd grecki również poprosił o jego usunięcie. Oskarżenia te nie zostały przyjęte przez patriarchat, zresztą później okazały się całkowicie fałszywe, ale ze względu na panujący klimat patriarchat przeniósł go 10 czerwca 1913 r. do metropolii Silivria. 10 września 1913 r. został wybrany metropolitą Philippopolis, w 1925 r. metropolitą Nikozji, a w 1933 r. metropolitą Heraklii.
W 1936 roku, po śmierci patriarchy Photiosa II, za jego najbardziej prawdopodobnego następcę uważano ówczesnego metropolitę Chalcedonu (a później patriarchę) Maximosa. Prefekt Konstantynopola, Muhittin Uludağ, skorzystał jednak po wielu latach z prawa do usunięcia kandydatów z listy elektorów. Tym samym skreślił z listy dwunastu kandydatów Chalcedon Maximusa i Dercon Joachima. Uważa się, że stało się tak dlatego, że ówczesny turecki minister spraw wewnętrznych i poseł prowincji Çanakkale, w której znajduje się Imbros, był związany z metropolitą Iakovosem z Imbros i Tenedos. Dlatego uważa się, że to na jego polecenie wyeliminowano dwóch czołowych kandydatów, aby promować metropolitę z Imbros na patriarchę ekumenicznego.
Hierarchia wybrała jednak metropolitę Benjamina z Heraklionu stosunkiem głosów siedem do sześciu. W czasie elekcji i intronizacji doszło do incydentów i zamieszek, które przyćmiły elekcję i intronizację, a nowy patriarcha Benjamin, liczący wówczas 75 lat, spotkał się z dezaprobatą zgromadzenia podczas swojej intronizacji. Wreszcie, podczas gdy wybór patriarchy ekumenicznego był dotychczas ogłaszany tylko prefektowi Stambułu, wybór Benjamina był pierwszym ogłoszonym prezydentowi Republiki Turcji, premierowi i ministrowi spraw wewnętrznych, od których otrzymano telegramy z gratulacjami. Ta praktyka jest stosowana od tamtej pory. Również Beniamin był pierwszym patriarchą, który otrzymał oficjalne pozwolenie na rasowanie przez państwo tureckie.
Несмотря на неблагоприятные обстоятельства выборов, несмотря на смерть Кемаля Ататюрка и начало Второй мировой войны, которая имела местоположение w czasie jego patriarchatu, można go określić jako udany i stabilizujący для Patriarchatu Ekumenicznego w trudnym okresie jego historii. Za czasów Beniamina церковь Албания была признана автокефальной с публикацией соответствующего патриаршего и синодального тома (3 апреля 1937 года), Карпато-Русская уния Америки вернулась в православие, и, наконец, болгарский раскол 1872 года был завершен (19 февраля 1945 года) с признанием автокефалии Церкви Болгарии. Наконец, в 1939 году было приготовлено Святое миро.
Черным пятном Вениаминовой патриархии стал великий пожар 21 сентября 1941 года, который был вызван коротким замыканием и уничтожил большую часть Патриаршего дома в Фанари, вместе с неисчислимой антикварной мебелью, сосудами, произведениями искусства, реликвиями, иконами и рукописями неисчислимой ценности. Нанесенный ущерб был полностью восстановлен только в 1989 году.
В 1937 году патриарх Вениамин получил почетные докторские степени от университетов Афин и Салоник. Он умер 17 февраля 1946 года после продолжительной болезни и был похоронен в Zoodochos Pigi Valouklis.