Patriarcha Demetrios (ur. Demetrios Papadopoulos, Therapeia, Konstantynopol, 8 września 1914 – Phanarion, Konstantynopol, 2 października 1991) was ekumenicznym patriarchą Konstantynopola 에서 16 lipca 1972 To 2 października 1991.

전기 데이터
그는 태어났습니다 w Therapeia, w Konstantynopolu, 8 września 1914 r. Jego 부모 mieli 켜기 이름 Panagiotis i Irene. Po podstawowym wykształceniu w Therapeia i grecko-francuskiej szkole w Galacie, studiował w Świętej Szkole Teologicznej w Halki (1931-1937), którą ukończył pracą „Zmartwychwstanie Pańskie i zastrzeżenia do niego”.

Został wyświęcony na diakona przez biskupa Philotheosa z Nazjanzu 25 kwietnia 1937 r., a na starszego 29 marca 1942 r. przez tego samego arcykapłana. Od października 1937 do sierpnia 1938 roku pełnił funkcję sekretarza i kaznodziei Świętej Metropolii Edessy. Od maja 1939 r. do marca 1942 r. służył jako diakon, a następnie jako kapłan w Ferikioi. W latach 1945-1950 pełnił funkcję szefa zorganizowanej przez siebie wspólnoty prawosławnej w Teheranie, a po uzyskaniu honorowego zatwierdzenia przez szacha Persji wykładał starożytny język grecki na Uniwersytecie Teherańskim.

1964년 7월 23일, 콘스탄티노폴리탄 대교구의 보조 주교인 엘라이아 주교로 선출되었고 타타울로스(쿠르툴루스) 교구의 대주교로 임명되었다. 1964년 8월 9일 타타울로스의 성 데메트리오스 교회에서 주교 서품식이 거행되었습니다. 일리오폴리스와 티라의 멜리톤 대주교가 로도폴리스의 이에로니모스 주교와 밀레투스의 에밀리안 주교의 도움을 받아 서품을 집전했습니다. 1972년 2월 15일, 그는 임브로스와 테네도스의 메트로폴리탄으로 선출되었다.

그의 총 대주교
16 lipca 1972 roku został wybrany patriarchą ekumenicznym. W czasie wyborów rząd turecki usunął z listy wyborczej nazwiska czterech jego kolegów, w tym Stavropolosa Maximosa i uważanego za pewnego nowego patriarchy Melitonosa z Chalcedonu, zaś arcybiskupowi Jamesowi z Ameryki nie pozwolono nawet na przyjazd do Stambułu. Został intronizowany 18 lipca 1972 roku.

Podczas swojego patriarchatu pracował na rzecz jedności Kościoła prawosławnego. Przyjął wizyty prymasów wszystkich Kościołów prawosławnych i zwołał trzy Przedsynodalne Konferencje Panprawosławne w ramach przygotowań do Świętego i Wielkiego Synodu Kościoła Prawosławnego. 30 listopada 1979 r. przyjął w farze wizytę papieża Jana Pawła II i wspólnie ogłosili powołanie Wspólnej Międzynarodowej Komisji Dialogu Teologicznego między prawosławnymi i rzymskimi katolikami. W 1981 roku odbyły się uroczystości z okazji 1600 rocznicy II Soboru Ekumenicznego z 381 roku w Konstantynopolu, a w 1987 roku 1200 rocznicy VII Soboru Ekumenicznego z 787 roku w Nicei.

Patriarcha Demetrios odwiedził wiele krajów prawosławnych. W 1987 roku odbył oficjalną wizytę w Kościele w Grecji i współpracował z arcybiskupem Aten Serafinem. Był pierwszym patriarchą ekumenicznym, który odwiedził Amerykę (czerwiec-lipiec 1990), przewodniczył obchodom 900-lecia klasztoru Patmos w 1988 r. i 600-lecia klasztoru Megalo Meteoro w 1990 r. W 1990 roku odwiedził również górę Athos.

W czasie swojego patriarchatu dbał o budowanie dobrego klimatu w stosunkach między patriarchatem a władzami tureckimi, czemu sprzyjał jego łagodny i umiarkowany charakter. Zwracał szczególną uwagę na ochronę środowiska, a w 1989 roku ustanowił 1 września Dniem Ochrony Środowiska. Za jego życia do kalendarza kanonicznego Kościoła prawosławnego dodano 16 świętych. Dwukrotnie, w 1973 i 1983 roku, wyprodukował Świętą mirrę, 설립 스위스의 성스러운 메트로폴리스 (1982), 그리고 1990 년에 교회 조지아에서 총대주교로 승격되었습니다.

Patriarcha ekumeniczny Demetrios cierpiał na cukrzycę, ale normalnie wykonywał swoje obowiązki. 30 września 1991 r., po doznaniu ostrego zawału serca, został pospiesznie przewieziony do amerykańskiego Admiral Bristol Hospital w Stambule. Poprzedzały to miesiące ogólnej depresji, która nie była uznawana za poważną. Ostatecznie odszedł 2 października 1991 roku. Nabożeństwo żałobne odbyło się 8 października 1991 r. w kościele św. Jerzego, któremu przewodniczył biskup Bartłomiej Chalkidon. Został pochowany w Zoodocho Pigi Balukliotissa.