Photios II (ur. Dimitrios Maniatis, 1874 – 29 grudnia 1935) was ekumenicznym patriarchą Konstantynopola od 7 października 1929 To 29 grudnia 1935.

전기 데이터
그는 태어났습니다 w Prigipo w 1874 roku. Podstawową edukację ukończył w Prigipo, następnie trafił do Szkoły Niemiecko-Szwajcarskiej w Galacie, a w końcu do Gimnazjum Zarifeio w Płowdiw. Studiował teologię na Uniwersytecie w Atenach i filozofię na Uniwersytecie w Monachium. Mówił po grecku, turecku, francusku, niemiecku i bułgarsku.

W 1902 roku został wyświęcony na diakona przez swojego wuja, ówczesnego metropolitę Photiosa z Plovdiv, który nadał mu swoje 이름. Pozostał w tej Metropolii, gdzie doszedł do urzędu Protosygellusa. Następnie został mianowany egzarchą patriarchalnym Płowdiwu w okresie 1906-1914, podczas którego duchowni patriarchatu byli prześladowani z Bułgarii i Romelii. W 1914 roku został zaatakowany przez tłum Bułgarów i opuścił kraj.

W 1915 r. został wybrany biskupem pomocniczym Irinopola, asystentem swojego wuja, który w międzyczasie został przeniesiony do metropolii Kozani. W 1924 r. został wybrany na biskupa Filadelfii, a w następnym roku przeniesiony do metropolii Derka. W wyborach patriarchalnych 1 lipca 1925 r. władze tureckie sprzeciwiły się jakiejkolwiek kandydaturze z powodu jego służby w metropoliach na terytorium Grecji.

족장
1929년 10월 7일, 그는 에큐메니칼 총대주교로 선출되어 같은 날 즉위했습니다.

W czasie jego patriarchatu stosunki między Grecją a Turcją zostały przywrócone, dzięki działaniom Eleftheriosa Venizelosa i Kemala Atatürka. Sam Eleftherios Venizelos, gdy w październiku udał się do Turcji na podpisanie grecko-tureckiego paktu przyjaźni, odwiedził patriarchę Photiosa, w wizycie, która miała charakter historyczny, gdyż po raz pierwszy polityk z Grecji odwiedził Phanara.

그의 가부장제 기간 동안 그들은 다음과 같은 일을했습니다. 위치 거룩한 성체를 가져간 신부 파파 유티와 관련된 이벤트 교회 갈라타의 카파티아니 성모님과 설립 tzw. Turecki Kościół Ortodoksyjny, zaś po raz pierwszy tytuł „Patriarchy Ekumenicznego” został zakwestionowany przez tureckie władze państwowe i promowany był tytuł „Protopapieża” (Baspapaz). Na to wyzwanie patriarcha Photios zareagował stanowczo, odmawiając przez ponad rok otwierania listów, które nie były zaadresowane do „patriarchy” 또는 „patriarchy ekumenicznego”, po czym sprawa została załatwiona. Wreszcie w 1934 r. uchwalono prawo zakazujące jakiemukolwiek urzędnikowi religijnemu w Turcji noszenia stroju kapłańskiego poza miejscem kultu, z wyjątkiem prefektów wyznań (patriarcha ekumeniczny, archimufti, naczelny rabin). Reagując na ten zakaz, patriarcha Photios unikał opuszczania Stolicy Patriarchalnej, aby nie towarzyszyć duchownym bez szat kapłańskich.

W ramach międzychrześcijańskich inicjatyw Fotygi, wszystkie Kościoły prawosławne były reprezentowane na Kongresie Kościoła Anglikańskiego w Lambeth w kwietniu 1930 roku. Podjął też inicjatywy zmierzające do wznowienia przygotowań do zwołania soboru panprawosławnego w celu rozwiązania różnych problemów, takich jak kwestia kalendarza, sytuacja w Kościele rosyjskim, stosunki z heterodoksami, warunki przyznania autokefalii itp. Zwołała więc 8 czerwca 1830 r. w monasterze Vatopedi wstępną Komisję Międzyprawosławną, w której uczestniczyli przedstawiciele wszystkich Kościołów prawosławnych z wyjątkiem Kościoła rosyjskiego.

총대주교 포토오스는 또한 총대주교좌가 선택한 알렉산더 대주교가 이끄는 베니젤파와 그리스 교회가 파송한 스파르타의 게르마노스 대주교가 이끄는 왕당파로 나뉘어 수년 동안 지속되어 온 교회 상황을 정상화하기 위해 주의를 기울였습니다. 이 문제를 해결하기 위해 총대주교는 1930년 코린트의 다마스키노스 파판드레우를 총대주교로 파견했습니다. 그 후 총대주교 시노드는 당시 코르푸의 아테네고라스 대주교를 새 미주 대주교로 선출했습니다.

총대주교 포토오스 2세는 1935년 12월 29일 사망했습니다.