Photios II (ur. Dimitrios Maniatis, 1874 – 29 grudnia 1935) ワズ ekumenicznym patriarchą Konstantynopola od 7 października 1929 にしています。 29 grudnia 1935.

バイオグラフィーデータ
生まれは w Prigipo w 1874 roku. Podstawową edukację ukończył w Prigipo, następnie trafił do Szkoły Niemiecko-Szwajcarskiej w Galacie, a w końcu do Gimnazjum Zarifeio w Płowdiw. Studiował teologię na Uniwersytecie w Atenach i filozofię na Uniwersytecie w Monachium. Mówił po grecku, turecku, francusku, niemiecku i bułgarsku.

W 1902 roku został wyświęcony na diakona przez swojego wuja, ówczesnego metropolitę Photiosa z Plovdiv, który nadał mu swoje 名前. Pozostał w tej Metropolii, gdzie doszedł do urzędu Protosygellusa. Następnie został mianowany egzarchą patriarchalnym Płowdiwu w okresie 1906-1914, podczas którego duchowni patriarchatu byli prześladowani z Bułgarii i Romelii. W 1914 roku został zaatakowany przez tłum Bułgarów i opuścił kraj.

W 1915 r. został wybrany biskupem pomocniczym Irinopola, asystentem swojego wuja, który w międzyczasie został przeniesiony do metropolii Kozani. W 1924 r. został wybrany na biskupa Filadelfii, a w następnym roku przeniesiony do metropolii Derka. W wyborach patriarchalnych 1 lipca 1925 r. władze tureckie sprzeciwiły się jakiejkolwiek kandydaturze z powodu jego służby w metropoliach na terytorium Grecji.

総主教座
1929年10月7日、エキュメニカル総主教に選出され、同日に即位した。

W czasie jego patriarchatu stosunki między Grecją a Turcją zostały przywrócone, dzięki działaniom Eleftheriosa Venizelosa i Kemala Atatürka. Sam Eleftherios Venizelos, gdy w październiku udał się do Turcji na podpisanie grecko-tureckiego paktu przyjaźni, odwiedził patriarchę Photiosa, w wizycie, która miała charakter historyczny, gdyż po raz pierwszy polityk z Grecji odwiedził Phanara.

彼の総主教時代には、彼らは 場所 聖なるものを手にした神父、パパ・ユーティにまつわる出来事 チャーチ ガラタの聖母カファティアニと きてい tzw. Turecki Kościół Ortodoksyjny, zaś po raz pierwszy tytuł „Patriarchy Ekumenicznego” został zakwestionowany przez tureckie władze państwowe i promowany był tytuł „Protopapieża” (Baspapaz). Na to wyzwanie patriarcha Photios zareagował stanowczo, odmawiając przez ponad rok otwierania listów, które nie były zaadresowane do „patriarchy” または „patriarchy ekumenicznego”, po czym sprawa została załatwiona. Wreszcie w 1934 r. uchwalono prawo zakazujące jakiemukolwiek urzędnikowi religijnemu w Turcji noszenia stroju kapłańskiego poza miejscem kultu, z wyjątkiem prefektów wyznań (patriarcha ekumeniczny, archimufti, naczelny rabin). Reagując na ten zakaz, patriarcha Photios unikał opuszczania Stolicy Patriarchalnej, aby nie towarzyszyć duchownym bez szat kapłańskich.

W ramach międzychrześcijańskich inicjatyw Fotygi, wszystkie Kościoły prawosławne były reprezentowane na Kongresie Kościoła Anglikańskiego w Lambeth w kwietniu 1930 roku. Podjął też inicjatywy zmierzające do wznowienia przygotowań do zwołania soboru panprawosławnego w celu rozwiązania różnych problemów, takich jak kwestia kalendarza, sytuacja w Kościele rosyjskim, stosunki z heterodoksami, warunki przyznania autokefalii itp. Zwołała więc 8 czerwca 1830 r. w monasterze Vatopedi wstępną Komisję Międzyprawosławną, w której uczestniczyli przedstawiciele wszystkich Kościołów prawosławnych z wyjątkiem Kościoła rosyjskiego.

総主教ホティオスはまた、総主教庁から選ばれたアレキサンダー大司教率いるベニゼリ派と、ギリシャ教会から派遣されたスパルタのゲルマノス大司教率いる王党派に分かれていたアメリカ教会で長年続いていた状況を正常化することに気を配った。この問題を解決するために、1930年にコリントのダマスキノス・パパンドレウ大司教を総主教として派遣した。そして総主教座のシノドスで、当時のコルフのアテナゴラス・メトロポリタンが新しい大司教に選出されたのである。

1935年12月29日、総主教ホティオス2世が死去。