Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, беше duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.
Биография
Обучение и начало на кариерата
Той е роден w Korytowie i uczęszczał do szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. в prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.
През 1923 г. и 1929 г. е преследван заради отказа си да признае автокефалията на Албанската православна църква поради неправилния начин на нейното учредяване, по какъв начин Тя става автокефална. От 1931 до 1937 г. учи право и политически науки в Атинския университет.
Освен гръцки, той владее свободно английски, немски, руски, италиански, турски, френски и албански език.
Епископ на Аргирокастро
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.
По време на мандата си той е известен с действията си срещу проникването на Съюза в Албания през август 1939 г., с усилията си да повиши морала на гръцкото малцинство и със стремежа си да предотврати смесените бракове между православни и мюсюлмани. Същевременно той се стреми да опази значителното църковно и монашеско имущество на своята епархия, обновява използваните църковни книги, създава нови църкви, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz създадена женска православна асоциация.
Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako човек greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.
В Гърция
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem от 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.
През 1946 г. Пантелеймон участва в Международната конференция за мир в Париж, а през 1947 г. - в Общото събрание на ООН като помощник-член на гръцката делегация. През същия период, освен с въпроса за Северен Епир, той се занимава и с кипърския въпрос. От 1954 г. до смъртта си е председател на борда на Халическото богословско дружество. Член е на литературното дружество "Парнас", на Гръцкото археологическо дружество и на Асоциацията на гръцките писатели.
Различните му изследвания на религиозни и исторически теми са публикувани в списания и вестници. За заслугите си е награден с Ордена на Феникса.
Смърт
Пантелеймон умира на 24 май 1969 г. в Атина. Погребението му се състоя два дни по-късно в присъствието на много хора и високопоставени лица, сред които министърът на образованието и религиозните въпроси Теофилактос Папаконстантину, представители на въоръжените сили, архиепископът на Атина Йероним I и др. Всъщност почестите бяха отдадени от военен отряд и военен оркестър.
Дарения и обезщетения
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.