Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, je bil duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.

Biografija
Študij in začetek poklicne poti
Rodil se je w Korytowie i uczęszczał do szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. na spletni strani . prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.

V letih 1923 in 1929 so ga preganjali, ker zaradi nepravilnega načina ni hotel priznati avtokefalije albanske pravoslavne cerkve, na kakšen način Postala je avtokefalna. Med letoma 1931 in 1937 je na Univerzi v Atenah študiral pravo in politične vede.

Poleg grščine je tekoče govoril angleško, nemško, rusko, italijansko, turško, francosko in albansko.

Škof Argyrokastro
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.

Med svojim mandatom je bil znan po svojih ukrepih proti vdoru Unije v Albanijo avgusta 1939, prizadevanjih za dvig morale grške manjšine in preprečevanju mešanih porok med pravoslavci in muslimani. Hkrati si je prizadeval ohraniti veliko cerkveno in samostansko premoženje svoje škofije, obnavljal je rabljene cerkvene knjige, ustanavljal nove cerkve, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz vzpostavljena žensko pravoslavno združenje.

Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako človek greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.

V Grčiji
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem s spletne strani 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.

Leta 1946 se je Panteleimon kot pomožni član grške delegacije udeležil mednarodne mirovne konference v Parizu, leta 1947 pa Generalne skupščine ZN. V istem obdobju se je poleg vprašanja Severnega Epira ukvarjal tudi s ciprskim vprašanjem. Od leta 1954 do svoje smrti je bil predsednik upravnega odbora Hališke teološke družbe. Bil je tudi član literarnega društva Parnas, grškega arheološkega društva in združenja grških pisateljev.

Različne študije o verskih in zgodovinskih temah je objavljal v revijah in časopisih. Za svoje zasluge je prejel Feniksov red.

Smrt
Panteleimon je umrl 24. maja 1969 v Atenah. Njegov pogreb je potekal dva dni pozneje v navzočnosti številnih ljudi in dostojanstvenikov, vključno z ministrom za izobraževanje in verske zadeve Theophylactosom Papaconstantinou, predstavniki oboroženih sil, atenskim nadškofom Ieronymosom I. itd. Dejansko sta častno slovesnost vodila vojaška enota in vojaški orkester.

Donacije in ugodnosti
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.