Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, fue duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.
Biografía
Estudios e inicio de una carrera profesional
Nació en w Korytowie i uczęszczał do szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. en prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.
En 1923 y 1929, fue perseguido por negarse a reconocer la autocefalia de la Iglesia ortodoxa albanesa debido a su incorrecta forma, de qué manera Se convirtió en autocéfalo. De 1931 a 1937 estudió Derecho y Ciencias Políticas en la Universidad de Atenas.
Además de griego, hablaba con fluidez inglés, alemán, ruso, italiano, turco, francés y albanés.
Obispo de Argyrokastro
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.
Durante su mandato, fue conocido por sus acciones contra la infiltración de la Unión en Albania en agosto de 1939, sus esfuerzos por elevar la moral de la minoría griega y su tendencia a impedir los matrimonios mixtos entre ortodoxos y musulmanes. Al mismo tiempo, procuró salvaguardar el considerable patrimonio eclesiástico y monástico de su diócesis, renovó los libros eclesiásticos usados, estableció nuevas iglesias, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz establecido asociación de mujeres ortodoxas.
Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako humano greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.
En Grecia
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem de 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.
En 1946, Panteleimon participó en la Conferencia Internacional de la Paz de París y, en 1947, en la Asamblea General de la ONU, como miembro auxiliar de la delegación griega. Durante el mismo periodo, además de la cuestión del norte del Epiro, también se ocupó de la cuestión de Chipre. Desde 1954 hasta su muerte, fue presidente del consejo de la Sociedad Teológica Halic. También fue miembro de la Sociedad Literaria Parnaso, la Sociedad Arqueológica Griega y la Asociación de Escritores Griegos.
Sus diversos estudios sobre temas religiosos e históricos se publicaron en revistas y periódicos. Se le concedió la Orden del Fénix por sus servicios.
Muerte
Panteleimon falleció el 24 de mayo de 1969 en Atenas. Sus funerales se celebraron dos días después en presencia de numerosas personas y dignatarios, entre ellos el ministro de Educación y Asuntos Religiosos Theophylactos Papaconstantinou, representantes de las fuerzas armadas, el arzobispo de Atenas Ieronymos I, etc. De hecho, los honores corrieron a cargo de un destacamento militar y una orquesta militar.
Donaciones y prestaciones
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.