Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, bola duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.
Životopis
Štúdium a začiatok kariéry
Narodil sa w Korytowie i uczęszczał do szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. na adrese prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.
V rokoch 1923 a 1929 bol prenasledovaný za to, že odmietol uznať autokefáliu albánskej pravoslávnej cirkvi kvôli nesprávnemu spôsobu, akým spôsobom Stala sa autokefálnou. V rokoch 1931 až 1937 študoval právo a politické vedy na Aténskej univerzite.
Okrem gréčtiny hovoril plynulo anglicky, nemecky, rusky, taliansky, turecky, francúzsky a albánsky.
Argyrokastro biskup
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.
Počas svojho pôsobenia bol známy svojimi opatreniami proti prenikaniu Zväzu do Albánska v auguste 1939, snahou o pozdvihnutie morálky gréckej menšiny a tendenciou zabrániť zmiešaným manželstvám medzi pravoslávnymi a moslimami. Zároveň sa snažil ochrániť značný cirkevný a kláštorný majetok svojej diecézy, obnovil použité cirkevné knihy, založil nové kostoly, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz zriadená ortodoxné združenie žien.
Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako človek greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.
V Grécku
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem z adresy 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.
V roku 1946 sa Panteleimon zúčastnil na Medzinárodnej mierovej konferencii v Paríži a v roku 1947 na Valnom zhromaždení OSN ako pomocný člen gréckej delegácie. V tom istom období sa okrem otázky severného Epiru zaoberal aj cyperskou otázkou. Od roku 1954 až do svojej smrti bol predsedom predstavenstva Haličskej teologickej spoločnosti. Bol tiež členom Literárnej spoločnosti Parnas, Gréckej archeologickej spoločnosti a Združenia gréckych spisovateľov.
Jeho rôzne štúdie na náboženské a historické témy boli publikované v časopisoch a novinách. Za svoje zásluhy bol vyznamenaný Fénixovým rádom.
Smrť
Panteleimon zomrel 24. mája 1969 v Aténach. Jeho pohreb sa konal o dva dni neskôr za prítomnosti mnohých ľudí a hodnostárov, vrátane ministra školstva a náboženských záležitostí Theophylactosa Papaconstantinu, zástupcov ozbrojených síl, aténskeho arcibiskupa Ieronymosa I. atď. V skutočnosti pocty vzdával vojenský oddiel a vojenský orchester.
Príspevky a výhody
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.