Kto wymyślił ροζάριο? Skąd wywodzą się dzisiejsze modlitwy różańcowe? Rozpowszechnienia się modlitw różańcowych należy upatrywać prawdopodobnie już w czasach wypraw krzyżowych i powrotów rycerzy z bliskiego wschodu w XI stuleciu. Mieszkańcy ówczesnej Palestyny (głównie muzułmanie) w tamtym okresie słynęli z rytmicznych, powtarzalnych modlitw, odmierzanych przy pomocy sznura z koralami.
Sznury modlitewne istniały również w innych religiach, tj. w buddyzmie i hinduizmie. Budowa i liczba korali tamtejszych sznurów była bardzo zbliżona do dzisiejszych różańców. Chrześcijańscy rycerze, będąc zainspirowani prostotą i powszechnością sznurów modlitewnych we wszystkich warstwach społecznych danej religii podchwycili ten pomysł. Dodatkowo wzrost znaczenia kultu Maryjnego w tamtych czasach mógł wpłynąć στο fakt, że sam ροζάριο ήταν αφιερωμένη σε αυτή ακριβώς τη μορφή. Ο Jakob Sprenger (Ιεροεξεταστής), Δομινικανός, συν-συγγραφέας του έργου "Το σφυρί στις μάγισσες" και ιδρυτής της 1ης Αδελφότητας του Ροδαρίου στην Κολωνία, πρόσθεσε το "Πάτερ ημών" και το "Πιστεύω" στο τέλος κάθε δεκάτου των Χαιρετισμών, που απαγγέλλονται με κάθε ένα από τα 15 μυστήρια.
W ten sposób powstał różaniec zwany maryjnym albo dominikańskim. Tak więc sama idea powstania koronki różańca upatrywana είναι we wpływach z bliskiego wschodu, jednak ukształtowanie się różańca w formie, w jakiej znamy go dzisiaj στο już zupełnie inna historia, jednak również powiązana z rycerstwem i wszechobecnym kultem maryjnym. Tak więc sama tradycja modlitw różańcowych jest bardzo długa, jednak μέσω wiele dziesięcioleci sama jego waga nie zmalała nawet minimalnie.