Kto wymyślił rozariu? Skąd wywodzą się dzisiejsze modlitwy różańcowe? Rozpowszechnienia się modlitw różańcowych należy upatrywać prawdopodobnie już w czasach wypraw krzyżowych i powrotów rycerzy z bliskiego wschodu w XI stuleciu. Mieszkańcy ówczesnej Palestyny (głównie muzułmanie) w tamtym okresie słynęli z rytmicznych, powtarzalnych modlitw, odmierzanych przy pomocy sznura z koralami.
Sznury modlitewne istniały również w innych religiach, tj. w buddyzmie i hinduizmie. Budowa i liczba korali tamtejszych sznurów była bardzo zbliżona do dzisiejszych różańców. Chrześcijańscy rycerze, będąc zainspirowani prostotą i powszechnością sznurów modlitewnych we wszystkich warstwach społecznych danej religii podchwycili ten pomysł. Dodatkowo wzrost znaczenia kultu Maryjnego w tamtych czasach mógł wpłynąć la fakt, że sam rozariu a fost dedicată tocmai acestei figuri. Jakob Sprenger (Inchizitor), dominican, coautor al lucrării "Ciocanul asupra vrăjitoarelor" și fondator al primei confrerii a Rozariului din Köln, a adăugat Tatăl Nostru și Credința la sfârșitul fiecărei zecimi de Ave, recitate la fiecare dintre cele 15 mistere.
W ten sposób powstał różaniec zwany maryjnym albo dominikańskim. Tak więc sama idea powstania koronki różańca upatrywana este we wpływach z bliskiego wschodu, jednak ukształtowanie się różańca w formie, w jakiej znamy go dzisiaj la już zupełnie inna historia, jednak również powiązana z rycerstwem i wszechobecnym kultem maryjnym. Tak więc sama tradycja modlitw różańcowych jest bardzo długa, jednak via wiele dziesięcioleci sama jego waga nie zmalała nawet minimalnie.