A wypełniły się słowa Pisma, ktoś taki jak Judasz pojawić się musiał. Chociaż przez wiele lat était blisko swojego Mistrza, zszedł on z drogi światła i oddał się doczesnym pokusom. W dodatku kwota, jaką otrzymał za wydanie Christétait si misérable qu'aujourd'hui, beaucoup se demandent "comment peut-on être aussi bête". Comment a-t-il lui-même Jésus, ou a pardonné à Judas ?

Voici qui était Judas

Judas est l'un des douze apôtres. Il est apparu aux côtés de Jésus, widząc w nim prawdziwego, żydowskiego przywódcę. Na tyle silnego, aby mógł zjednoczyć naród wokół siebie, a następnie wyruszyć przeciwko Rzymowi. To oczywiście tylko jedna z hipotez, ponieważ trudno o spójne wersje wydarzeń, nawet w postaci dokumentów spisanych w tamtych czasach.

Le suicide de Judas

Wedle zebranych przez biblistów informacji, Judasz miał wydać Chrystusa za 30 srebrników. Quoi ciekawe, w przeliczeniu na dzisiejsze warunki, było to około 10 tysięcy złotych, czyli względnie niewiele. Natomiast w tamtych czasach pour osoby ubogiej taka kwota mogła być przepustką A ułożenia sobie życia na nowo.

Après tous les événements entourant la reddition de Jésus, Judas Iscariot s'est suicidé. Dans laquelle sposób? Tutaj źródła również nie pozostają spójne, ale najczęściej mówi się o śmierci przez powieszenie — tak też apôtre a été dépeint dans le célèbre tableau de Tissot. La question reste donc posée, si Jésus a pardonné à Judas ?

Ambiguïtés entourant l'Évangile de Judas

Il y a toujours une hypothèse liée à l'information contenue dans un apocryphe datant du 2ème siècle de notre ère, décrit comme Évangile Judas. Là, la figure est quelque peu blanchie, car au lieu d'une trahison, on passe outre la demande de reddition. En revanche, le principal motif du Christ n'était pas d'être salutmais la libération de l'enveloppe corporelle - un tel concept n'est pas acceptable pour les chrétiens.

Question à ce sujet, si Jésus a pardonné à Judasest souvent une analogie avec notre époque.

Comme dużo zła można popełnić, aby samemu móc jeszcze liczyć na zbawienie? W taki współczesny, nieco zerojedynkowy sposób jest stawiane pytanie do duchowieństwa i Kościoła — przez wiele osób. Część osób robi to wprost, inni wyrażają konkretne poglądy poprzez swoje postępowanie. Refleksja na temat skutków przychodzi dopiero z czasem, najczęściej w końcowej fazie życia. Na szczęście wciąż jest to pora na skruchę i przyjęcie wybaczenia:

„Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,24).

Ces mots sont généralement connus et indiquent, d'une certaine manière, que Judas avait obtenu une chance de pardonner. Qu'il ait exprimé des regrets et l'ait accepté reste une autre question - l'acte de suicide ne l'indique pas. D'autre part, on peut supposer avec beaucoup de force que Jésus lui-même a pardonné à Judas ses actes.