Come dobrze się wyspowiadać? Podstawą è przeprowadzenie rachunku sumienia. Usiądźmy w ciszy, skupieniu, zadumie i zastanówmy się, czym w ostatnim czasie obraziliśmy Pana Boga. Sporządźmy swoistą listę grzechów, które chcemy wyznać przed Dio. Przy układaniu owej listy warto unikać ogólników. Przedstawmy konkretne zawinienia; nie utajniajmy ich, ponieważ nieszczera spowiedź jest grzechem.
Il sacramento della penitenza è una confessione di colpa davanti a Dio. Non lasciamoci imbarazzare dalla presenza di un sacerdote che ha il compito di aiutarci. Ricordiamo che i sacerdoti hanno l'obbligo di segreto confessioni.
Po wykonaniu rachunku sumienia przyszedł czas su samą spowiedź. Formułę aktu pokuty znajdziemy w każdej książeczce komunijnej. Większości z nas jest ona pewnie doskonale znana. Zaczynamy da poinformowania kapłana, kiedy ostatni raz przystąpiliśmy a sakramentu pokuty. Głównym celem spowiedzi jest wyznanie grzechów zakończone mocnym postanowieniem poprawy. Po nich kapłan poucza nas; próbuje naprowadzić na dobrą drogę i udziela rad. Jednocześnie zadaje nam pokutę, która jest aktem zadośćuczynienia wobec Boga. Potem następuje tzw. żal za grzechy (”Boże bądź miłościw grzesznej duszy mojej…”). Kolejny krok to rozgrzeszenie. W szczególnych przypadkach, kiedy mamy do czynienia z grzechem ciężkim, kapłan może odmówić udzielenia rozgrzeszenia. Zdarza się to jednak niezwykle rzadko. Po odejściu od konfesjonału warto od razu przystąpić do wykonania pokuty. Pamiętajmy, że warunkiem dobrej spowiedzi jest szczery żal za grzechy i próba wystrzegania się ich w przyszłości.