Bazyli III (ur. Basil Georgiades, 1846 – 29 września 1929) was ekumenicznym patriarchą Konstantynopola w latach 1925-1929. Opisywano go jako mądrego prałata, „surowego w życiu, dobroczynnego, filantropa i elokwentnego pisarza”.

전기 데이터
그는 태어났습니다 w 1846 roku w Chrysoupoli (Skoutari), Chalkidona. Jego rodzicami byli George, duchowny, i Catherine. Studiował teologię i literaturę 켜기 Uniwersytecie w Atenach, który ukończył w 1871 roku. W następnym roku został mianowany profesorem Szkoły Teologicznej w Halki, gdzie przez osiem lat wykładał język hebrajski, hermeneutykę, Stary i Nowy Testament oraz geografię. Jednocześnie zajmował się badaniami historycznymi rękopisów i publikował na ten temat. Będąc profesorem, został w 1880 roku wysłany przez Szkołę na dalsze studia To Europy. Pracował w bibliotekach Rzymu, Berlina, Lipska, Londynu i Wiednia. W 1884 roku otrzymał tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie w Monachium.

1884년 콘스탄티노플로 돌아와 총대주교청 신학교장으로 임명되었습니다. 같은 해 12월, 그는 집사와 장로 서품을 받고 총대주교 요아킴 대주교에 의해 대총대주교로 임명되었습니다.

8 sierpnia 1889 r. został wybrany metropolitą Anchialos, a 24 września przyjął święcenia kapłańskie. Jako metropolita gorliwie angażował się we wspieranie edukacji. Za jego czasów Anchialos nabył wspaniały budynek greckiej Partenagogi, wzniesiony z dużym zapisem Fotini Karyandi, natomiast wspaniały 교회 Panagia został ukończony. Bazyli II objął przewodnictwo w tych pracach, nawet z osobistą pracą, ale nie udało mu się utrzymać jedności swojej trzody, której bardziej konserwatywna część zwróciła się przeciwko niemu z petycjami do patriarchatu i publikacjami w prasie. Przez pewien czas pozostawał w Konstantynopolu jako synodysta, gdzie opowiedział się po stronie frakcji przeciwnej patriarsze. W 1904 roku przesłał do Biblioteki Narodowej w Atenach rękopis muzyki kościelnej, datowany na 1450 rok, zawierający polichronizmy Konstantyna Palaiologosa. W lipcu 1906 roku Vasilios był świadkiem pożaru, który zniszczył Anchialos, a tzw. egzarchiści podpalili także jego rezydencję, niszcząc jego wielką bibliotekę. Został aresztowany przez Bułgarów i do października więziony w Silymnie (Sumla). Po uwolnieniu zmuszony był uciekać do Konstantynopola. Następnie został wysłany na Cypr, aby pomóc w rozwiązaniu tamtejszego długotrwałego „problemu arcybiskupstwa”. 7 lutego 1909 r. został wybrany metropolitą Pelagonii, a 13 maja 1910 r. został przeniesiony do metropolii Nikozji.

족장
Pozostał w Nicei do czasu wymiany ludności, 동안 której za wymienionego uznano również ówczesnego patriarchę Konstantyna VI. Po rezygnacji patriarchy synod encykliki wybrał Bazylego jego następcą 13 lipca 1925 r., w wieku 79 lat.

Podczas jego patriarchatu podpisano wymianę ludności między Grecją a Turcją, z której wyłączono synod, biskupów patriarchatu i patriarchę. W 1925 r. godność patriarchalną otrzymał Autonomiczny Kościół Rumunii, ale rząd turecki zabronił zwołania synodu panprawosławnego, który zaplanowano na grudzień 1925 r. w sprawie kalendarza i innych kwestii. Rozpoczęto również negocjacje z rządem włoskim w kwestii jurysdykcji kościelnej okupowanego przez Włochów Dodekanezu oraz zrewidowano Kartę Góry Athos. 4 września 1928 r. Kościół grecki został powierzony komisyjnie administracji prowincji Tronu Ekumenicznego, które znajdowały się teraz na terytorium Grecji (tzw. Nowe Terytoria) na mocy Aktu Patriarchalnego i Synodalnego, który szczegółowo opisywał dziesięć warunków, pod którymi dokonano koncesji. Również w 1928 roku przygotowano St. Myra i ratyfikowano Kartę Kościoła w Ameryce. Wreszcie za jego czasów rozpoczęto wydawanie czasopisma Patriarchatu „Prawosławie”.

바실 3세는 1929년 9월 29일 83세의 나이로 사망했으며 10월 2일 총대주교좌 성당에 안장되었습니다.

그리스 그랜드 롯지의 공식 웹사이트에 따르면 그는 프리메이슨 롯지의 회원이었다고 합니다. 그의 총대주교는 지난 몇 년 동안 두 국가 간의 관계가 어려움을 겪은 후 총대주교와 새로 설립 된 터키 국가 간의 관계를 정상화하고 균형 잡힌 것으로 믿어집니다.