속죄 는 etapem chrześcijańskiego zbawienia, 켜기 którym wierzący odwraca się od grzechu. W teologii rzymskokatolickiej skrucha jest częścią większego teologicznego pojęcia pokuty.
목차
참회의 성사
W Biblii hebrajskiej mówi się, że tylko ci, którzy osiągnęli status grzeszników, „odwracają się od grzechu”. Pokuta próbuje wykorzystać swoją moc za wszelkie negatywne przyszłe zachowania 또는 zadośćuczynić za grzech. Ogólnie rzecz biorąc, w tekście „Czasami ta grupa słów” jest używana To żądania odwrócenia się od grzesznej działalności (Jeremiasz 8:6). David Lambert mocno wierzy, że „to właśnie w pismach rabinicznego judaizmu i wczesnego chrześcijaństwa osiąga status technicznego terminu, podstawowego elementu powstającego religijnego leksykonu”.
화해로서의 참회
신약 성경에서 세례 요한은 연설에서 회개를 촉구했습니다. Jesus wezwał również do pokuty, gdy głosił Ewangelię 에 대한 zbawienia. . Było to centralne 위치 베드로와 다소의 바울이 설교하는 모습에서요.
W Starym Testamencie termin „pokuta” pochodzi od hebrajskiego słowa grupa, które oznacza „odwrócić się od”.:1007
W Nowym Testamencie grupa słów μετανοέω/metanoeo może oznaczać wyrzuty sumienia, ale na ogół jest tłumaczona jako odwrócenie się od grzechu (Mt 3:2). 1007 Teologicznie „pokuta”, odwrócenie się od grzechu jest związane z odpowiednim odwróceniem się od wiary w Boga. 1008
에마누엘 스웨덴보그와 조나단 로즈가 설명합니다, 여기서 교회 전체에서 회개가 중대한 악을 제거하는 데 사용되는 방법 신은 może przeoczyć. Swedenborg i Rose wyjaśniają, jak „akty skruchy obejmują wszelkie działania, które powodują, że nie chcemy, a w konsekwencji nie robimy złych rzeczy, które są grzechami przeciwko Bogu”. To skrucha była możliwa do osiągnięcia, trzeba myśleć o niej używając ich woli lub prawdziwego „ja”, a myślenie musi być wykonywane przez ich wolę. Swedenborg i Rose odnoszą się do Jana Chrzciciela, aby opisać, jak dokonywał chrztu pokuty. Jan Chrzciciel będzie głosić pokutę wraz z innymi uczniami i samego Pana wraz z dokonaniem chrztu. Jeśli ludzie pokutowali, ich grzechy zostały przebaczone i zostali przyjęci do kościoła.