Pokánie je . etapem chrześcijańskiego zbawienia, na adrese którym wierzący odwraca się od grzechu. W teologii rzymskokatolickiej skrucha jest częścią większego teologicznego pojęcia pokuty.
Obsah
Sviatosť pokánia
W Biblii hebrajskiej mówi się, że tylko ci, którzy osiągnęli status grzeszników, „odwracają się od grzechu”. Pokuta próbuje wykorzystać swoją moc za wszelkie negatywne przyszłe zachowania alebo zadośćuczynić za grzech. Ogólnie rzecz biorąc, w tekście „Czasami ta grupa słów” jest używana do żądania odwrócenia się od grzesznej działalności (Jeremiasz 8:6). David Lambert mocno wierzy, że „to właśnie w pismach rabinicznego judaizmu i wczesnego chrześcijaństwa osiąga status technicznego terminu, podstawowego elementu powstającego religijnego leksykonu”.
Pokánie ako zmierenie
V Novom zákone Ján Krstiteľ vo svojich prejavoch vyzýval k pokániu. Ježiš wezwał również do pokuty, gdy głosił Ewangelię pre zbawienia. . Było to centralne umiestnenie v kázaní Petra a Pavla z Tarzu.
W Starym Testamencie termin „pokuta” pochodzi od hebrajskiego słowa grupa, które oznacza „odwrócić się od”.:1007
W Nowym Testamencie grupa słów μετανοέω/metanoeo może oznaczać wyrzuty sumienia, ale na ogół jest tłumaczona jako odwrócenie się od grzechu (Mt 3:2). 1007 Teologicznie „pokuta”, odwrócenie się od grzechu jest związane z odpowiednim odwróceniem się od wiary w Boga. 1008
Emanuel Swedenborg a Jonathan S. Rose vysvetľujú, akým spôsobom spôsob pokánia v celej cirkvi sa používa na odstránenie závažného zla, ktoré Boh nie je może przeoczyć. Swedenborg i Rose wyjaśniają, jak „akty skruchy obejmują wszelkie działania, które powodują, że nie chcemy, a w konsekwencji nie robimy złych rzeczy, które są grzechami przeciwko Bogu”. Na skrucha była możliwa do osiągnięcia, trzeba myśleć o niej używając ich woli lub prawdziwego „ja”, a myślenie musi być wykonywane przez ich wolę. Swedenborg i Rose odnoszą się do Jana Chrzciciela, aby opisać, jak dokonywał chrztu pokuty. Jan Chrzciciel będzie głosić pokutę wraz z innymi uczniami i samego Pana wraz z dokonaniem chrztu. Jeśli ludzie pokutowali, ich grzechy zostały przebaczone i zostali przyjęci do kościoła.