Vai pēc nāves patiešām pastāv elle?

Vai elle vai tā eksistē? Vai ir elle po śmieci? Czy ir . piekło, a jeżeli tak to czym ono w ogóle jest? Te pytania nurtują ludzi o setek, a nawet tysięcy lat. Nie ma chyba osoby, wierzącej czy też niewierzącej, która nie spędziłaby chociaż chwili na rozmyślaniu o życiu wiecznym, życiu po śmierci i tym czy elle patiešām eksistē. O ile nie jesteśmy w stanie uz końca odpowiedzieć sobie na pytanie czym to piekło tak naprawdę jest i jak ono wygląda, to już na temat samego istnienia piekła (czy to samego miejsca, czy stanu naszej duszy po śmierci) wiemy dosyć sporo.

Elle patiešām eksistē. Tā ir viena no 3 vietām vai drīzāk 3 valstīm, kur dvēsele człowieka może się znaleźć po śmierci po sądzie nad jego duszą i po ostatecznym rozliczeniu go z jego grzechów w czasie ludzkiego bytu na ziemi. Z pewnego rodzaju piekłem mamy do czynienia już za naszego życia. Można bowiem nazwać tak każdą sytuację, w której w naszym życiu zło zwycięża nad dobrem i w którym to zło dominuje. Jest ono bardziej namacalne niż samo debesis un mums ir daudz vieglāk atrast ceļu uz to. Tātad elle ir sava veida kārdinājums, kas mūs vilina pie sevis jau mirstībā. Tātad, vai pastāv elle? Vai elle ir klātesoša mūsu dzīvē?

Mūsu laicīgie priekšstati par elli un to, vai elle pēc nāves eksistē, ne vienmēr ir bezjēdzīgi. Mēs to iedomājamies kā vieta beznadziejne, przerażające, ciemne i udręczone. Wyobrażamy sobie cierpienia grzeszników, które muszę przechodzić zaraz po śmierci. Wszystko to po to, aby już w życiu doczesnym odczuwać strach przed potępieniem. Musimy usłyszeć strach, lament i narzekania potępionych, aby oddalić się od popełniania grzechów. Na obrazach obserwujemy fizyczne cierpienia nad piekielnym ogniem, ponieważ tylko w taki sposób możemy sobie to zobrazować. Tak więc piekło niejako otacza nas nawet obecnie. Możemy odczuć zagrożenie jakie sprowadza na nas zło. Jest to jednak wyłącznie wyobrażenie metaforyczne.

Ko do tego czy piekło istnieje naprawdę nie ma wątpliwości również Matka Teresa z Kalkuty, która podczas swego oddalenia się od Boga, kiedy czuła się przez niego zapomniana i przeżywała ogromne męki jakie sprowadziły na nią siły piekielne, porównywała swoją ówczesną sytuację do piekła właśnie. Stan swojego cierpienia uznawała za stan duszy potępionej.
Tāpēc nav viegli atbildēt uz jautājumu, kas ir elle. Nav arī viegli pateikt, kā tas izskatās. Taču mēs varam droši apgalvot, ka tā patiešām eksistē, un mēs to esam piedzīvojuši daudzkārt savā dzīvē, kā to apliecina daudzi piemēri.