Abraham (sākotnēji Abram) ir . uważany za pierwszego Ebreju valodā patriarhs. Saskaņā ar Bībeles stāstu viņš ir visas ebreju tautas tēvs.
Abram, wraz z całą swoją rodziną, mieszkał początkowo w mieście Ur chaldejskim. Z miasta Ur wyruszył Abram w drogę, vietnē polecenie swego Dievs Jahve. Dievs ukazał się Abramowi i rzekł aby wyszedł z ziemi swojej rodzinnej i z domu swego ojca uz kraju, który mu ukaże [(Rdz 12,1)].
Šajā brīdī bija arī pirmais solījums Jahve uz Abrama. Obiecał on mu uczynić z niego wielki naród, oraz rozsławić jego nosaukums na cały świat. Pomimo podeszłego wieku, Abram wybrał się wraz z żoną i bratankiem w drogę. Po dotarciu w okolice miejscowości Sychem,
Abram musiał jednak podzielić ziemię ze swym bratankiem Lidojumskas uz atlasīts vietnē siebie całą dolinę Jordānija, bet Ābrāms devās uz Izraēlas zemi. Jahve viņš teica. Abrama aby spojrzał przed siebie i rozejrzał się z tego miejsca, na którym stoi, na północ i na południe, na wschód i ku morzu; cały ten kraj, który zobaczył, podarował jemu i jego potomstwu na całą mūžība [(13:14-15)]. Šis ir otrais solījums, kas Dievs viņš piedāvāja savai izredzētajai.
99 gadu vecumā Ābrams atkal cieta. atklāsmes Dievs.
Tims razem, w zamian za poświęcenie, uczynił Dievs z niego ojca narodów. Od tej pory miał on identyfikować się nosaukums Abraham (daudzu tēvs), un viņam bija jāsāk karaliskā dinastija, sākot ar gadu vēlāk dzimušu pēcnācēju.