Benjamin (z domu Psomas veya Kyriakou, 1871 – 17 lutego 1946) oldu ekumenicznym patriarchą Konstantynopola od 18 stycznia 1936 için 17 lutego 1946.
Biyografik veriler
O doğdu rodzicom pochodzenia lesbijskiego we wsi Zeytinli (Eleonas) w prowincji Adramyttium w Azji Mniejszej w 1871 roku. Pierwszych liter nauczono go w ojczyźnie i w Kydonii. W 1888 roku został wyświęcony na diakona. Studiował w Szkole Teologicznej w Halkach, którą ukończył w 1896 roku. Następnie został mianowany kaznodzieją i dyrektorem szkół w Magnesii w Azji Mniejszej. W 1899 roku został mianowany profesorem religii w seminarium św. Joachima w Konstantynopolu, gdzie wykładał przez sześć lat. W 1908 roku został wyświęcony na starszego przez patriarchę ekumenicznego Joachima III i został mianowany Wielkim Protosynagogiem.
W 1912 roku został wybrany metropolitą Rodos. Prowodyrzy i mieszkańcy Rodos źle zrozumieli stosunki, jakie rozwinął z włoską administracją wyspy i zadenuncjowali go do patriarchatu jako zdrajcę. Przekonali nawet konsula Grecji, w wyniku czego rząd grecki również poprosił o jego usunięcie. Oskarżenia te nie zostały przyjęte przez patriarchat, zresztą później okazały się całkowicie fałszywe, ale ze względu na panujący klimat patriarchat przeniósł go 10 czerwca 1913 r. do metropolii Silivria. 10 września 1913 r. został wybrany metropolitą Philippopolis, w 1925 r. metropolitą Nikozji, a w 1933 r. metropolitą Heraklii.
W 1936 roku, po śmierci patriarchy Photiosa II, za jego najbardziej prawdopodobnego następcę uważano ówczesnego metropolitę Chalcedonu (a później patriarchę) Maximosa. Prefekt Konstantynopola, Muhittin Uludağ, skorzystał jednak po wielu latach z prawa do usunięcia kandydatów z listy elektorów. Tym samym skreślił z listy dwunastu kandydatów Chalcedon Maximusa i Dercon Joachima. Uważa się, że stało się tak dlatego, że ówczesny turecki minister spraw wewnętrznych i poseł prowincji Çanakkale, w której znajduje się Imbros, był związany z metropolitą Iakovosem z Imbros i Tenedos. Dlatego uważa się, że to na jego polecenie wyeliminowano dwóch czołowych kandydatów, aby promować metropolitę z Imbros na patriarchę ekumenicznego.
Hierarchia wybrała jednak metropolitę Benjamina z Heraklionu stosunkiem głosów siedem do sześciu. W czasie elekcji i intronizacji doszło do incydentów i zamieszek, które przyćmiły elekcję i intronizację, a nowy patriarcha Benjamin, liczący wówczas 75 lat, spotkał się z dezaprobatą zgromadzenia podczas swojej intronizacji. Wreszcie, podczas gdy wybór patriarchy ekumenicznego był dotychczas ogłaszany tylko prefektowi Stambułu, wybór Benjamina był pierwszym ogłoszonym prezydentowi Republiki Turcji, premierowi i ministrowi spraw wewnętrznych, od których otrzymano telegramy z gratulacjami. Ta praktyka o stosowana od tamtej pory. Również Beniamin był pierwszym patriarchą, który otrzymał oficjalne pozwolenie na rasowanie przez państwo tureckie.
Seçimin olumsuz koşullarına ve Kemal Atatürk'ün ölümüne ve İkinci Dünya Savaşı'nın patlak vermesine rağmen konum w czasie jego patriarchatu, można go określić jako udany i stabilizujący için Patriarchatu Ekumenicznego w trudnym okresie jego historii. Za czasów Beniamina Kilise Arnavutluk, ilgili patriklik ve sinodal kitapçığın yayınlanmasıyla otosefal olarak tanınmış (3 Nisan 1937), Amerika'nın Karpat-Rus Birlikleri Ortodoksluğa geri dönmüş ve nihayet 1872 Bulgar bölünmesi, Bulgaristan Kilisesi'nin otosefalliğinin tanınmasıyla tamamlanmıştır (19 Şubat 1945). Son olarak, Kutsal Mür 1939 yılında hazırlanmıştır.
Binyamin Patrikhanesi'nin kara lekesi, 21 Eylül 1941'de kısa devre nedeniyle çıkan ve Fanari'deki Patrikhane'nin büyük bir bölümünü, hesaplanamayacak kadar değerli antika mobilyalar, kaplar, sanat eserleri, kutsal emanetler, ikonalar ve el yazmalarıyla birlikte yok eden büyük yangındır. Meydana gelen hasar 1989 yılına kadar tam olarak onarılamamıştır.
Patrik Benjamin 1937 yılında Atina ve Selanik üniversitelerinden fahri doktora unvanı almıştır. Uzun bir hastalıktan sonra 17 Şubat 1946'da öldü ve Zoodochos Pigi Valouklis'e gömüldü.