Kodėl kai kurie žmonės priima Kristus, a atmesti Bažnyčia? Tai yra to temat adresu dosyć poważne dywagacje. Coraz częściej słyszy się określenie „wierzący, niepraktykujący”. Określa się nim osobę, która identyfikuje się tikėjimas w Dievas, jednak poniekąd odrzuca Bažnyčia nedalyvaudami šio bendruomenės. Bardzo dużo mówi się również na temat młodych ludzi, którzy całkowicie odrzucają Dievas. Tačiau, atlikus įvairius tyrimus, tikėjimas Katalikų nie wypada pod tym kątem źle. Pokazują one, że duża część młodych ludzi identyfikuje się jako ludzie wierzący.
Dar blogiau, jei pažvelgsime į tyrimus, susijusius su žmonėmis, aktyviai dalyvaujančiais Bažnyčios gyvenime. Su bažnyčios bendruomene glaudžiai susiję žmonės mano, kad atmetimas Bažnyčia za całkowicie błędne oraz alarmują, że jest to zjawisko niezwykle niebezpieczne dla naszej tikėjimas. Toks atmetimas neleidžia visapusiškai ištirti tikėjimas, pažinimas jej wszystkich aspektów oraz zaprzecza samej istocie Dievo žodis. Pats Viešpats sukūrė bažnytinę hierarchiją, paskirdamas pirmąjį apaštalai kaip tarpininkai tarp Jo ir tikinčiųjų. Šiandien visi kunigai yra pirmųjų dvylikos kunigų įpėdiniai apaštalai i mają nas prowadzić po ścieżce wiodącej į wiecznego išganymas. Iš ko kyla šis sutrikimas? Kodėl kai kurie žmonės priima Kristus ir jie atmeta Bažnyčia?
Taip yra tikriausiai dėl prasto religingumo supratimo, Bažnyčia jak i samego faktu bycia wierzącym. Będąc wierzącym nie możemy kierować się indywidualizmem. Praktykowanie religii nie powinno być traktowane jako indywidualna, prywatna sprawa. Jesteśmy przeznaczeni do tego aby tworzyć wspólnotę.
Kolejnym z powodów może być fakt, że niektórym ciężko podporządkować się naukom i przykazom Bažnyčia. Tikėjimas chrześcijańska stawia przed nami pewne wyzwania oraz prowadzi do pewnych wyrzeczeń. Należy jednak pamiętać, że cel uświęca środki ale również, że nieprzypadkowo Dievas Jis suteikė mums laisvą valią.