Uz wypełniły się słowa Pisma, ktoś taki jak Judasz pojawić się musiał. Chociaż przez wiele lat bija blisko swojego Mistrza, zszedł on z drogi światła i oddał się doczesnym pokusom. W dodatku kwota, jaką otrzymał za wydanie Kristus, bija tik nožēlojams, ka šodien daudzi brīnās, "kā var būt tik muļķīgs!". Kā viņš pats Jēzus, vai Vai viņš ir piedevis Jūdam?

Tas ir tas, kas bija Jūda

Jūda ir viens no divpadsmit apustuļiem. Viņš parādījās pie Jēzus, widząc w nim prawdziwego, żydowskiego przywódcę. Na tyle silnego, aby mógł zjednoczyć naród wokół siebie, a następnie wyruszyć przeciwko Rzymowi. To oczywiście tylko jedna z hipotez, ponieważ trudno o spójne wersje wydarzeń, nawet w postaci dokumentów spisanych w tamtych czasach.

Judas pašnāvība

Wedle zebranych przez biblistów informacji, Judasz miał wydać Chrystusa za 30 srebrników. Ko ciekawe, w przeliczeniu na dzisiejsze warunki, było to około 10 tysięcy złotych, czyli względnie niewiele. Natomiast w tamtych czasach vietnē osoby ubogiej taka kwota mogła być przepustką uz ułożenia sobie życia na nowo.

Pēc visiem notikumiem, kas saistīti ar Jēzus atdošanu, Jūda Iskariots izdarīja pašnāvību. W jaki sposób? Tutaj źródła również nie pozostają spójne, ale najczęściej mówi się o śmierci przez powieszenie — tak też apustulis tika attēlots slavenajā Tiso gleznā. Tad jautājums paliek atklāts, vai Jēzus Vai viņš ir piedevis Jūdam?

Neskaidrības saistībā ar Jūdas evaņģēliju

Ir joprojām viena hipotēze, kas saistīta ar informāciju, kas ietverta apokrifā, kas datēts ar 2. gs. pēc Kristus dzimšanas, kas aprakstīts kā Evaņģēlijs Jūda. Tur šī figūra ir nedaudz balināta, jo nodevības vietā ir minēts lūgums padoties. No otras puses, galvenais motīvs Kristus nebija būt glābšanaŠis jēdziens kristiešiem nav pieņemams.

Jautājums ir šāds, vai Jēzus piedod Jūdasbieži vien ir analoģija mūsdienām.

Tāpat kā dużo zła można popełnić, aby samemu móc jeszcze liczyć na zbawienie? W taki współczesny, nieco zerojedynkowy sposób jest stawiane pytanie do duchowieństwa i Kościoła — przez wiele osób. Część osób robi to wprost, inni wyrażają konkretne poglądy poprzez swoje postępowanie. Refleksja na temat skutków przychodzi dopiero z czasem, najczęściej w końcowej fazie życia. Na szczęście wciąż jest to pora na skruchę i przyjęcie wybaczenia:

„Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,24).

Šie vārdi ir vispārzināmi un savā ziņā norāda, ka Jūdam bija dota iespēja piedot. Vai viņš nožēloja grēkus un pieņēma to, ir cits jautājums - pašnāvības akts par to neliecina. No otras puses, ar lielu pārliecību var pieņemt, ka Jēzus pats piedod Jūdasam par viņa rīcību.