Prigionia egiziana è szeroko opisywanym i jakże istotnym wydarzenie w dziejach całego ludu Israele. Faraone, który era zaniepokojony faktem ogromnego rozrostu narodu James, postanowił nałożyć su niego ogromne brzemię w postaci ciężkich prac w dolinie Nilu, a następnie śmierci wszystkich męskich potomków z tego rodu. Wydarzenia te rozpatrywane sono jako egipska niewola.
Si presume che questo periodo sia durato circa 400 anni. Uscita Israeliti dall'Egitto è descritto nei libri biblici Uscite e Cifre. Zostało również wspomniane w księdze Kapłańskiej oraz księdze Deuteronomio. L'evento stesso è considerato come il mito della fondazione della nazione di Israele.
Durante il periodo della schiavitù, tra la nazione Israele c'era un marito di nome Moses. W pewnym okresie został on adoptowany przez córkę Faraona, będąc jednocześnie przez cały czas świadomym swojego Ebraico origini. Moses Durante il suo soggiorno presso i Medianiti sperimentò rivelazione Yahweh. Signor nakazał mu powrót a Israele e portando il popolo d'Israele fuori dalla schiavitù.
Po nieudanej próbie nakłonienia Faraona do ustępstw, zesłał Signor su di lui così chiamato Peste Egiziano. Dopo il rilascio, Moses poprowadził swoich ludzi przez pustynię w kierunku Kanaanu. Wędrówka trwała 40 lat, durante di cui Signor wielokrotnie wybawiał ludzi w cudowny sposób da śmierci, chroniąc ich między innymi przed atakami Egipcjan, se zsyłając pożywienie w postaci manny.
Il punto culminante di tutto il viaggio, e allo stesso tempo uno degli eventi più importanti di tutta la storia Cristianesimo è dare agli israeliti attraverso Mosè Decalogo e il Codice del Patto, che costituisce il nucleo di tutti i nostri fede.