Matka Boska Częstochowska, Czarna Madonna z Częstochowy: Czarna Madonna (łac. Imago thaumaturga Beatae Virginis Mariae Immaculatae Conceptae, w języku angielskim: Claro Monte), znana również jako Matka Boża Częstochowska, ir . czczoną ikoną Najświętszej Maryi Panny, znajdującą się w klasztorze vietnē Jasnej Górze w Częstochowie. Obraz ten został rozpoznany przez kilku papieży, począwszy no papieża Klemensa XI, który 8 września 1717 r. wydał kanoniczną Koronację obrazu za pośrednictwem kapituły watykańskiej.

Čenstohovas Dievmāte - ikona

Obraz o wysokości czterech stóp przedstawia tradycyjną kompozycję znaną w ikonach wschodnich chrześcijan. Maryja Panna ukazana jest jako „Hodegetria” („Ten, który ukazuje drogę”). Dziewica kieruje w nim uwagę z dala od siebie, gestykulując prawą ręką w kierunku Jēzus jako źródła zbawienia. Z kolei Dziewica wyciąga swoją prawą rękę uz widza w błogosławieństwie, trzymając w lewej ręce księgę Ewangelii. Ikona przedstawia Madonnę w szatach fleur-de-lis.

Pochodzenie ikony i data jej powstania są wciąż przedmiotem sporów wśród uczonych. Trudność w datowaniu daty powstania ikony wynika po części z zamalowania jej oryginalnego obrazu po tym, jak w 1430 r. została poważnie uszkodzona przez husyckich rajdowców. Drewniane deski, na których oparto obraz, zostały złamane, a płótno pocięte. Średniowieczni restauratorzy, nieobeznani z metodą enkaustyczną, stwierdzili, że farby, które nakładali na uszkodzone miejsca, „po prostu zmywały obraz” według średniowiecznego kronikarza Risiniusa, a ich rozwiązaniem było wymazanie pierwotnego obrazu i przemalowanie go na oryginalnej płycie. Oryginalne cechy prawosławnej ikony zostały zmiękczone; nos stał się bardziej akwiliniczny.

Čenstohovas Dievmāte - attēla vēsture

Tradycja Lucana – Ikona Matki Bożej Częstochowskiej od 600 lat jest ściśle związana z Polską. Jej historia przed przybyciem do Polski owiana jest licznymi legendami, które świadczą o pochodzeniu ikony od św. Łukasza, który namalował ją na cedrowym blatu z domu świętej Rodziny. Ta sama legenda głosi, że obraz został odkryty w Jerozolimie w 326 roku przez św. Helenę, która przywiozła go z powrotem do Konstantynopola i podarowała swojemu synowi Konstantynowi Wielkiemu.

Čenstohovas Dievmātes ikonas ierašanās Čenstohovā

Visvecākajos dokumentos no Jasna Guras teikts, ka glezna ceļojusi no Konstantinopoles caur Belzu. Galu galā tā nonāca Polijas un Ungārijas karaļa Ludviķa Anžu padomnieka, Opolē prinča Vladislava Opolčika īpašumā.

Źródła ukraińskie podają, że wcześniej w swojej historii został sprowadzony do Bełza z wieloma uroczystościami i honorami przez króla Galicji Lwa I, a następnie zabrany przez Władysława z zamku w Bełzie, kiedy miasto zostało włączone do królestwa polskiego. Popularna opowieść mówi, że pod koniec sierpnia 1384 roku Władysław mijał Częstochowę z obrazem, gdy jego konie odmówiły wyjazdu. We śnie poradzono mu, by opuścił Ikonę na Jasnej Górze.

Historycy sztuki twierdzą, że oryginalny obraz bija bizantyjską ikoną powstałą około VI vai IX wieku. Zgadzają się, że książę Władysław przywiózł ją do klasztoru w XIV wieku.

Čenstohovas Dievmātes un pāvestu tēls

  • 1717. gada 8. septembrī pāvests Klements XI ar Vatikāna kapitulā izsludināja attēla kanonisko kronēšanu.
  • Pēc tam, kad 1909. gada 23. oktobrī vainagi tika nozagti, pāvests Pijs X 1910. gada 22. maijā tos nomainīja.
  • Pāvests Jānis Pāvils II, būdams dzimis Polijā, uzdāvināja vēl vienu vainagu komplektu, kas tika uzstādīts 2005. gada 26. augustā.