在不同的基督教教派中，在一天中的特定时间说的祈祷。
Na początku XV-wiecznej francuskiej księgi godzinek (MS13, Society of Antiquaries of London), otwartej na ilustrację „Adoracji Magów”. Przekazana Towarzystwu w 1769 r. przez ks. Charlesa Lyttletona, biskupa Carlisle i prezesa Towarzystwa (1765-8).
Godzinki są popularną w średniowieczu chrześcijańską księgą dewocyjną. Jest to najczęstszy rodzaj zachowanego średniowiecznego rękopisu świetlnego. 喜欢 każdy manuskrypt, każdy manuskrypt księgi godzinek jest unikalny w ten 是否 inny sposób, ale większość zawiera 类似的 zbiór tekstów, modlitw i psalmów, często z odpowiednimi ozdobami, 为 chrześcijańskiej pobożności. Oświetlenie lub dekoracja jest minimalna w wielu przykładach, często ogranicza się 至 ozdobionych dużych liter na początku psalmów i innych modlitw, ale książki wykonane dla bogatych patronów mogą być niezwykle hojne, z całostronicowymi miniaturami. Ilustracje te łączyłyby w sobie malownicze sceny z życia wiejskiego z obrazami sakralnymi. Księgi godzinek były zazwyczaj napisane po łacinie (łacińska nazwa dla nich to horae), choć wiele z nich jest napisanych w całości lub częściowo w językach europejskich, zwłaszcza w języku niderlandzkim. Angielski termin primer jest obecnie zwykle zarezerwowany dla tych książek, które są napisane w języku angielskim. Do dnia dzisiejszego zachowały się dziesiątki tysięcy książek godzinnych, w bibliotekach i prywatnych zbiorach na całym świecie.
典型的 "祈祷时间 "是包含在修道院里诵读的神职的小册子的缩写形式。它是为那些希望将修道院的元素纳入他们的虔诚生活的非宗教人士开发的。诵读时辰通常集中在阅读许多诗篇和其他祈祷文。典型的例子包括《教会节日日历》、《四福音书》节选、主要节日的弥撒读物、《圣母小礼拜》、十五首《阶梯诗》和七首忏悔诗。 礼赞 圣人、亡灵办公室和十字架时刻。
Większość XV-wiecznych ksiąg godzinek ma te podstawowe treści. Często dodawane były modlitwy maryjne Obsecro te („Proszę cię”) i O Intemerata („O nieskalany”), a także nabożeństwa do użytku podczas Mszy św. i medytacje o Męce Pańskiej, między innymi teksty fakultatywne.
即使是这种程度的装饰也比大多数书籍要丰富，尽管比起最常见的复制品中豪华书籍的大量照明要少。
Modlitwa Godzinki ma swoje ostateczne źródło w Psałterze, który mnisi i mniszki były zobowiązane do recytacji. Do XII wieku rozwinęła się ona w brewiarz, z cotygodniowymi cyklami psalmów, modlitw, hymnów, antyfonów i odczytów, które zmieniały się wraz z sezonem liturgicznym. Ostatecznie wybór tekstów powstał w znacznie krótszych tomach i został nazwany księgą godzin. W drugiej połowie XIII wieku Modlitwa Godzinki stała się popularna jako osobisty modlitewnik dla mężczyzn i kobiet, którzy prowadzili świeckie życie. Składał się on z wyboru modlitw, psalmów, hymnów i lekcji opartych na liturgii duchownych. Każda z książek była wyjątkowa w swojej treści, choć wszystkie zawierały Godziny Maryi Panny, nabożeństwa odprawiane w ciągu ośmiu godzinek kanonicznych dnia, co stanowiło uzasadnienie nazwy „Modlitwa Godzinki”.
Wiele ksiąg godzinek zostało stworzonych dla kobiet. Istnieją pewne dowody na to, że niekiedy były one wręczane jako prezent ślubny przez męża dla jego małżonki. Często były one przekazywane przez rodzinę, jak zapisano w testamentach.
Chociaż najsilniej oświetlone księgi godzinek były ogromnie drogie, mała książka z małym oświetleniem lub bez oświetlenia była dostępna znacznie szerzej, a coraz częściej w XV wieku. Najwcześniejszy zachowany przykład angielski został najwyraźniej napisany dla laika mieszkającego w Oksfordzie lub w jego pobliżu około 1240 roku. Jest on mniejszy niż współczesny paperback, ale mocno oświetlony dużymi inicjałami, ale nie ma pełnostronicowych miniaturek. Do XV wieku istnieją również przykłady, że służba miała własne Księgi Godzin. W sprawie sądowej z 1500 roku, kobieta biedna zostaje oskarżona o kradzież modlitewnika służącej domowej.
Bardzo rzadko w księgach tych znajdowały się modlitwy specjalnie skomponowane dla ich właścicieli, częściej jednak teksty te są dostosowane do ich gustu lub płci, łącznie z umieszczeniem ich nazwisk w Modlitwach. Niektóre z nich zawierają obrazy przedstawiające ich właścicieli, a niektóre herby. Te, wraz z wyborem świętych upamiętnionych w kalendarzu i wyborach, są głównymi wskazówkami dotyczącymi tożsamości pierwszego właściciela. Eamon Duffy wyjaśnia, jak te książki odzwierciedlały osobę, która je zamówiła. Twierdzi on, że „osobisty charakter tych książek 是 często sygnalizowany przez włączenie do nich modlitw specjalnie skomponowanych lub zaadaptowanych dla ich właścicieli”. Ponadto twierdzi on, że „aż połowa zachowanych rękopisów Książki godzinek mają adnotacje, marginalia lub jakieś dodatki”. Takie dodatki mogą oznaczać jedynie umieszczenie jakiegoś regionalnego lub osobistego patrona w standardowym kalendarzu, ale często zawierają materiał dewocyjny dodany przez właściciela. Właściciele mogliby pisać w ważnych dla nich terminach, notatki na temat miesięcy, w których wydarzyły się rzeczy, które chcieliby zapamiętać, a nawet obrazy znalezione w tych książkach byłyby spersonalizowane dla właścicieli – np. miejscowych świętych i lokalnych uroczystości. Co najmniej do XV wieku w holenderskich i paryskich warsztatach, zamiast czekać na indywidualne zamówienia, produkowano książki godzinne, które miały być przechowywane lub dystrybuowane. Czasami zostawiano w nich miejsca na dodawanie spersonalizowanych elementów, takich jak lokalne święta czy heraldyka.
大約在 13 世紀中葉，傳統時計書的風格和排版日漸標準化。新的風格可以在牛津插圖師 William de Brailes 製作的書籍中看到，他經營著一家商業作坊（他曾接過小訂單）。他的書籍包括教會禱告書和其他禮儀方面的各種內容，供教友使用。"它包括萬年曆、福音書、對聖母瑪利亞的祈禱、十字架崗、對聖靈的祈禱、懺悔詩、禮拜詩、為死者的祈禱和為聖人的選文。這本書的目的是 援助 它的目的是让虔诚的女守护神按照教会所有虔诚成员都要遵守的八小时正教时辰--晨祷到晚祷--来安排她每天的精神生活。这套经文配有教规、镀金、微型画和精美的插图，旨在激发人们对信仰奥秘的冥想，以及对圣母玛利亚所做牺牲的冥想。 基督 为人类和地狱的恐怖，特别是强调对圣母玛利亚的奉献，这在十三世纪达到顶峰"。这种安排多年来一直保持着，因为许多贵族委托他们自己出书。
装饰品
五月的整版缩影，来自西蒙-贝宁的日历周期，16世纪初。
由於許多時書都有豐富的彩繪，它們提供了 15 和 16 世紀生活的重要記錄，以及中世紀基督教的圖像。有些時辰簿還裝飾有珠寶、肖像和紋章。有些裝訂在緊身衣中，方便攜帶，但這些裝訂或其他中世紀的裝訂方式存世甚少。豪華的書籍，如約翰-塔爾博特 (John Talbot) 的《塔爾博特時刻》，第一代什勒斯伯里伯爵 (1st Earl of Shrewsbury)，可能包含書籍擁有者的肖像，或在此案例中他的妻子跪拜聖母和聖嬰的肖像，作為捐贈者肖像的一種形式。在昂貴的書籍中，微型週期顯示了聖母的生活或八個場景中的受難，裝飾聖母的八個小時，而月份的迷宮和黃道十二星座裝飾日曆。曆法週期的世俗場景包括了許多時刻書中最為人熟知的圖像，在早期的風景畫歷史中扮演了重要的角色。
Używane księgi godzinek były często modyfikowane dla nowych właścicieli, nawet wśród królików. Po pokonaniu Ryszarda III, Henryk VII przekazał księgę godzinek matce Ryszarda, która zmodyfikowała ją tak, aby zawierała jego nazwisko. Heraldry był zwykle wymazywany lub nadmalowywany przez nowych właścicieli. Wielu z nich ma odręczne adnotacje, osobiste dodatki i notatki na marginesie, ale niektórzy nowi właściciele zlecili też nowym rzemieślnikom dołączenie większej ilości ilustracji lub tekstów. Sir Thomas Lewkenor z Trotton zatrudnił ilustratora, który dodał szczegóły do tego, co obecnie nazywane jest Godzinami Lewkenora. Liście niektórych zachowanych ksiąg zawierają notatki z księgowości domowej lub zapisy urodzeń i zgonów, na wzór późniejszych biblii rodzinnych. Niektórzy właściciele zbierali także autografy godnych uwagi osób odwiedzających ich dom. Książeczki godzinek były często jedyną książką w domu i były powszechnie używane do nauki czytania przez 儿童有时，他们有一个字母页来帮助他们完成这个任务。
到15世纪末，印刷商开始制作带有木刻插图的小时书，而《小时祈祷书》是以相关木刻技术进行装饰的主要作品之一。
奢华的每小时祷告
这本17世纪末的弗拉芒时计的丰富幻彩边框是当时豪华书籍的典型特征，现在往往每页都有装饰。切入文本区域的蝴蝶翅膀是该时期典型的视觉惯例游戏的一个例子。
(其中的植物有马鞭草、长春花、三色紫罗兰、铃兰和大头菜。这只蝴蝶是Aglais urticae。拉丁文本是献给圣克里斯托弗的）。
到了十四世纪，《祈祷时刻》已经超越了《诗篇》，成为最常见的奢华照明工具。这在一定程度上反映出照明画的主导地位日益增强，它们都是由普通人而非修道院的神职人员委托和执行的。从14世纪末开始，许多嗜书如命的皇室人物开始收集豪华的照明手稿作为装饰，这种时尚从法国瓦卢斯和勃艮第的宫廷，以及神圣罗马帝国皇帝查理四世和后来的温塞斯拉统治下的布拉格传遍了整个欧洲。一代人之后，勃艮第的菲利普亲王是最重要的手稿收藏家，他的圈子里有几个人也在收藏。正是在这一时期，佛兰德人的城市超越了巴黎，成为启蒙运动的主导力量，他们一直保持着这一地位，直到16世纪初启蒙手稿的最后衰落。
最著名的收藏家，法国贝里公爵约翰王子（1340-1416年）拥有几本小时书，其中一些幸存下来，包括其中最著名的《贝里公爵的财富》（Très Ricures）。这些都是在1410年左右由林堡兄弟开始的，虽然没有由他们完成，但其他艺术家和业主的装饰工作持续了数十年。都灵-米兰时间的情况也是如此，它也经过了贝里的所有权。
到15世纪中叶，更多的贵族和富商能够订购高度装饰的、通常是小型的小时书。随着印刷术的出现，市场急剧萎缩，到1500年，最高质量的书籍又只为皇室或非常大的收藏家生产。最后一本大型照明小时书是1546年朱利奥-克洛维奥为罗马红衣主教亚历山德罗-法尔内塞完成的《法尔内塞小时》，他也是最后一位大型手稿照明师。