Kto wymyślił Rukousnauha? Skąd wywodzą się dzisiejsze modlitwy różańcowe? Rozpowszechnienia się modlitw różańcowych należy upatrywać prawdopodobnie już w czasach wypraw krzyżowych i powrotów rycerzy z bliskiego wschodu w XI stuleciu. Mieszkańcy ówczesnej Palestyny (głównie muzułmanie) w tamtym okresie słynęli z rytmicznych, powtarzalnych modlitw, odmierzanych przy pomocy sznura z koralami.
Sznury modlitewne istniały również w innych religiach, tj. w buddyzmie i hinduizmie. Budowa i liczba korali tamtejszych sznurów była bardzo zbliżona osoitteeseen dzisiejszych różańców. Chrześcijańscy rycerze, będąc zainspirowani prostotą i powszechnością sznurów modlitewnych we wszystkich warstwach społecznych danej religii podchwycili ten pomysł. Dodatkowo wzrost znaczenia kultu Maryjnego w tamtych czasach mógł wpłynąć osoitteessa fakt, że sam Rukousnauha oli omistettu juuri tälle hahmolle. Jakob Sprenger (inkvisiittori), dominikaani, teoksen The Hammer on the Witches (Noitavasara noitia vastaan) toinen kirjoittaja ja Kölnin 1. Rukousnauhan veljeskunnan perustaja, lisäsi Isä meidän -rukousnauhan ja Uskon jokaisen vuosikymmenen loppuun, jotka lausutaan jokaisen 15 mysteerin yhteydessä.
W ten sposób powstał różaniec zwany maryjnym albo dominikańskim. Tak więc sama idea powstania koronki różańca upatrywana on we wpływach z bliskiego wschodu, jednak ukształtowanie się różańca w formie, w jakiej znamy go dzisiaj osoitteeseen już zupełnie inna historia, jednak również powiązana z rycerstwem i wszechobecnym kultem maryjnym. Tak więc sama tradycja modlitw różańcowych jest bardzo długa, jednak kautta wiele dziesięcioleci sama jego waga nie zmalała nawet minimalnie.