Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, oli duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.
Elämäkerta
Opiskelu ja uran alku
Hän syntyi w Korytowie i uczęszczał osoitteeseen szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. osoitteessa prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.
Vuosina 1923 ja 1929 häntä vainottiin, koska hän kieltäytyi tunnustamasta Albanian ortodoksisen kirkon autokefaliaa väärän tavan vuoksi, millä tavoin Siitä tuli autokefaalinen. Vuosina 1931-1937 hän opiskeli Ateenan yliopistossa oikeustiedettä ja valtio-oppia.
Kreikan lisäksi hän puhui sujuvasti englantia, saksaa, venäjää, italiaa, turkkia, ranskaa ja albaniaa.
Argyrokastron piispa
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.
Hänet tunnettiin toimikautensa aikana toimistaan unionin soluttautumista Albaniaan elokuussa 1939 vastaan, pyrkimyksistään kohottaa kreikkalaisvähemmistön moraalia ja pyrkimyksistään estää ortodoksien ja muslimien väliset seka-avioliitot. Samalla hän pyrki turvaamaan hiippakuntansa huomattavan kirkollisen ja luostarillisen omaisuuden, uudisti käytetyt kirkonkirjat, perusti uusia kirkot, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz perustettu naisten ortodoksinen yhdistys.
Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako ihminen greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.
Kreikassa
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem osoitteesta 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.
Vuonna 1946 Panteleimon osallistui Pariisin kansainväliseen rauhankonferenssiin ja vuonna 1947 YK:n yleiskokoukseen Kreikan valtuuskunnan ylimääräisenä jäsenenä. Samaan aikaan hän käsitteli Pohjois-Epeiros-kysymyksen lisäksi myös Kyproksen kysymystä. Vuodesta 1954 kuolemaansa saakka hän toimi Halic Theological Societyn hallituksen puheenjohtajana. Hän oli myös Parnassos-kirjallisuusseuran, Kreikan arkeologisen seuran ja kreikkalaisten kirjailijoiden yhdistyksen jäsen.
Hänen erilaisia tutkimuksiaan uskonnollisista ja historiallisista aiheista julkaistiin lehdissä ja sanomalehdissä. Hänet palkittiin palveluksistaan Feeniksin ritarikunnalla.
Kuolema
Panteleimon kuoli 24. toukokuuta 1969 Ateenassa. Hänen hautajaisensa pidettiin kaksi päivää myöhemmin monien ihmisten ja arvohenkilöiden läsnä ollessa, muun muassa opetus- ja uskontoasioiden ministerin Theofylaktos Papaconstantinoun, asevoimien edustajien, Ateenan arkkipiispan Ieronymos I:n jne. läsnä ollessa. Itse asiassa kunnianosoitukset antoivat sotilasosasto ja sotilasorkesteri.
Lahjoitukset ja etuudet
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.