A wypełniły się słowa Pisma, ktoś taki jak Judasz pojawić się musiał. Chociaż przez wiele lat era blisko swojego Mistrza, zszedł on z drogi światła i oddał się doczesnym pokusom. W dodatku kwota, jaką otrzymał za wydanie Cristoera così miserabile che oggi molti si chiedono "come si può essere così sciocchi!". Come ha fatto lui stesso Gesù, se Ha perdonato Giuda?

Ecco chi era Giuda

Giuda è uno dei dodici apostoli. È apparso al fianco di Gesù, widząc w nim prawdziwego, żydowskiego przywódcę. Na tyle silnego, aby mógł zjednoczyć naród wokół siebie, a następnie wyruszyć przeciwko Rzymowi. To oczywiście tylko jedna z hipotez, ponieważ trudno o spójne wersje wydarzeń, nawet w postaci dokumentów spisanych w tamtych czasach.

Suicidio di Giuda

Wedle zebranych przez biblistów informacji, Judasz miał wydać Chrystusa za 30 srebrników. Cosa ciekawe, w przeliczeniu na dzisiejsze warunki, było to około 10 tysięcy złotych, czyli względnie niewiele. Natomiast w tamtych czasach per osoby ubogiej taka kwota mogła być przepustką a ułożenia sobie życia na nowo.

Dopo tutti gli eventi che circondano la resa di Gesù, Giuda Iscariota si è suicidato. W jaki sposób? Tutaj źródła również nie pozostają spójne, ale najczęściej mówi się o śmierci przez powieszenie — tak też apostolo è stato raffigurato nel famoso quadro di Tissot. La domanda allora rimane, se Gesù Ha perdonato Giuda?

Incertezze sul Vangelo di Giuda

C'è ancora un'ipotesi relativa alle informazioni contenute in un apocrifo risalente al II secolo d.C., descritto come Vangelo Giuda. Lì la figura è un po' imbiancata, perché invece di tradimento, si parla di richiesta di resa. D'altra parte, il motivo principale di Cristo non era quello di essere salvezzaQuesto concetto non è accettabile per i cristiani.

La domanda è questa, se Gesù ha perdonato Giudaè spesso un'analogia per l'oggi.

Come dużo zła można popełnić, aby samemu móc jeszcze liczyć na zbawienie? W taki współczesny, nieco zerojedynkowy sposób jest stawiane pytanie do duchowieństwa i Kościoła — przez wiele osób. Część osób robi to wprost, inni wyrażają konkretne poglądy poprzez swoje postępowanie. Refleksja na temat skutków przychodzi dopiero z czasem, najczęściej w końcowej fazie życia. Na szczęście wciąż jest to pora na skruchę i przyjęcie wybaczenia:

„Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,24).

Queste parole sono generalmente conosciute e indicano, in un certo senso, che a Giuda era stata data la possibilità di perdonare. Che si sia pentito e l'abbia accettato è un'altra questione - l'atto del suicidio non lo indica. D'altra parte, si può supporre con grande forza che Gesù stesso perdonò Giuda per il suo comportamento.