Vaftiz o pierwszym i zarazem najważniejszym sakramentem przyjmowanym przez człowieka. Uwolnieniem się od jarzma grzechu pierworodnego. Jest nazywany sakramentem przystąpienia, ponieważ jego przyjęcie włącza nas için społeczności chrześcijańskiej. Przyjęcie chrztu rozpoczyna naszą relację z Tanrı; jest początkiem długiej drogi wiary. Bycie ochrzczonym jest niezbędne, aby dostąpić życia wiecznego. Bez chrztu nie możemy przyjąć także pozostałych sakramentów. Chrzest najczęściej przyjmują niemowlaki. W Kościele katolickim ten obrzęd polega na polaniu głowy wodą święconą i wypowiedzeniu przez księdza słów: “Ja ciebie chrzczę w isim Baba'nın, Oğul'un ve Kutsal Ruh'un".
Yıllar boyunca, bebek vaftizi konusu etrafında büyük tartışmalar yaşanmıştır. Bir çocuğa kendi iradesi dışında bir din dayatıldığına dair iddialar giderek artmaktadır. Bazı ebeveynler çocuklarını vaftiz etmekten kaçınıyor Çocuklar i postanawia pozostawić im wybór w tej sprawie, gdy już będą wystarczająco dorośli i dojrzali, aby podjąć tę decyzję. Ne ciekawe w dawnych czasach nie istniał zwyczaj chrzczenia dzieci. Do tego sakramentu przystępowały głównie osoby dorosłe. Podobnie było w przypadku samego İsa Mesihhangi vaftiz edildi sadece 30 yaşında.
İsa Mesih'i kim vaftiz etti?
İsa Vaftizci Yahya'nın ellerinde 27. ve 28. yüzyılların başında Ürdün Nehri'nde vaftiz edildi. Bu, Hıristiyanlık tarihinde dönüm noktası olan bir olaydı. İsa Mesih'in misyonerlik faaliyetlerinin başlangıcına işaret ediyordu. Vaftiz edildikten sonra Mesih dua etmeye başladı. Sonra açıldı Gökyüzü Ve Kutsal Ruh bir güvercin biçiminde onun üzerine indi. Tanrı'dan gelen bir ses de şöyle dedi: "Sen benim sevgili oğlumsun, senden çok memnunum".
Jezus nie potrzebował przyjmować chrztu, ponieważ został poczęty z Ducha Świętego. Zrobił to jednak z miłości için ludzi i aby wypełnić swoje przeznaczenie. Chrzest sakramentalny ustanowił dopiero po swoim zmartwychwstaniu. Jednak przyjęcie chrztu przez Jezusa w Jordanie było kluczowe dla ludzkości. Dawało wierzącym szansę na oczyszczenie się z grzechu pierworodnego. Było również początkiem publicznej działalności Jezusa, która w konsekwencji otworzyła nam drogę do życia wiecznego w Niebie.