Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, volt duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.
Életrajz
Tanulmányok és a karrier kezdete
Született w Korytowie i uczęszczał a címre. szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. a címen. prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.
1923-ban és 1929-ben üldözték, mert nem volt hajlandó elismerni az albán ortodox egyház autokefáliáját, mert az helytelen módon történt, milyen módon Autokefálissá vált. 1931 és 1937 között jogot és politikatudományt tanult az athéni egyetemen.
A görög mellett folyékonyan beszélt angolul, németül, oroszul, olaszul, törökül, franciául és albánul.
Argyrokastro püspöke
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.
Hivatali ideje alatt arról volt ismert, hogy 1939 augusztusában fellépett az Unió Albániába való beszivárgása ellen, igyekezett emelni a görög kisebbség morálját, és igyekezett megakadályozni az ortodoxok és muzulmánok közötti vegyes házasságokat. Ugyanakkor igyekezett megőrizni egyházmegyéje jelentős egyházi és szerzetesi vagyonát, megújította a használt egyházi könyveket, új egyházi könyveket állított fel, új templomok, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz létrehozott női ortodox egyesület.
Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako emberi lény greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.
Görögországban
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem a címről 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.
1946-ban Panteleimon részt vett a párizsi Nemzetközi Békekonferencián, 1947-ben pedig az ENSZ Közgyűlésén a görög delegáció segédtagjaként. Ugyanebben az időszakban az észak-epiruszi kérdés mellett a ciprusi kérdéssel is foglalkozott. 1954-től haláláig a Halicsi Teológiai Társaság elnökségének elnöke volt. Tagja volt a Parnasszus Irodalmi Társaságnak, a Görög Régészeti Társaságnak és a Görög Írók Szövetségének is.
Különböző vallási és történelmi témájú tanulmányait folyóiratokban és újságokban publikálta. Szolgálataiért a Főnix-renddel tüntették ki.
Halál
Panteleimon 1969. május 24-én halt meg Athénban. Temetésére két nappal később került sor számos személy és méltóság jelenlétében, köztük az oktatási és vallásügyi miniszter, Theophilaktosz Papakonsztantinosz, a fegyveres erők képviselői, Ieronymosz I. athéni érsek stb. jelenlétében. A tiszteletadást valójában egy katonai különítmény és egy katonai zenekar végezte.
Adományok és juttatások
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.