Ar pragaras ar ji egzistuoja? Ar yra pragaras po śmieci? Czy yra . piekło, a jeżeli tak to czym ono w ogóle jest? Te pytania nurtują ludzi o setek, a nawet tysięcy lat. Nie ma chyba osoby, wierzącej czy też niewierzącej, która nie spędziłaby chociaż chwili na rozmyślaniu o życiu wiecznym, życiu po śmierci i tym czy pragaras tikrai egzistuoja. O ile nie jesteśmy w stanie į końca odpowiedzieć sobie na pytanie czym to piekło tak naprawdę jest i jak ono wygląda, to już na temat samego istnienia piekła (czy to samego miejsca, czy stanu naszej duszy po śmierci) wiemy dosyć sporo.
Pragaras tikrai egzistuoja. Tai viena iš 3 vietų, tiksliau, 3 valstybių, kuriose siela człowieka może się znaleźć po śmierci po sądzie nad jego duszą i po ostatecznym rozliczeniu go z jego grzechów w czasie ludzkiego bytu na ziemi. Z pewnego rodzaju piekłem mamy do czynienia już za naszego życia. Można bowiem nazwać tak każdą sytuację, w której w naszym życiu zło zwycięża nad dobrem i w którym to zło dominuje. Jest ono bardziej namacalne niż samo dangus ir mums daug lengviau rasti kelią į jį. Taigi pragaras yra savotiška pagunda, kuri mus vilioja į save jau mirtingume. Taigi ar yra pragaras? Ar pragaras yra mūsų gyvenime?
Mūsų laikinos idėjos apie pragarą ir apie tai, ar pragaras egzistuoja po mirties, nebūtinai yra beprasmės. Mes įsivaizduojame jį kaip vieta beznadziejne, przerażające, ciemne i udręczone. Wyobrażamy sobie cierpienia grzeszników, które muszę przechodzić zaraz po śmierci. Wszystko to po to, aby już w życiu doczesnym odczuwać strach przed potępieniem. Musimy usłyszeć strach, lament i narzekania potępionych, aby oddalić się od popełniania grzechów. Na obrazach obserwujemy fizyczne cierpienia nad piekielnym ogniem, ponieważ tylko w taki sposób możemy sobie to zobrazować. Tak więc piekło niejako otacza nas nawet obecnie. Możemy odczuć zagrożenie jakie sprowadza na nas zło. Jest to jednak wyłącznie wyobrażenie metaforyczne.
Ką do tego czy piekło istnieje naprawdę nie ma wątpliwości również Matka Teresa z Kalkuty, która podczas swego oddalenia się od Boga, kiedy czuła się przez niego zapomniana i przeżywała ogromne męki jakie sprowadziły na nią siły piekielne, porównywała swoją ówczesną sytuację do piekła właśnie. Stan swojego cierpienia uznawała za stan duszy potępionej.
Taigi nelengva atsakyti į klausimą, kas yra pragaras. Taip pat nelengva pasakyti, kaip tai atrodo. Tačiau galime tvirtai pasakyti, kad ji tikrai egzistuoja, ir mes ją patyrėme daugybę kartų savo gyvenime, kaip rodo daugybė pavyzdžių.