Kāpēc tika kristīts Meško I Polija? Kādi bija viņa motīvi un no kā radās visa šī situācija? Polijas kristības bija wydarzeniem bezprecedensowym w całej historii naszego kraju. Dlaczego jednak w kraju całkowicie pogańskim, jakim były wówczas ziemie polskie zdecydowano się na taki ruch? Dlaczego władca całego kraju jakim był Mieszko I przyjął własny chrzest a co za tym idzie chrzest polski?
Prawdopodobnie nie istnieje jedna prosta odpowiedź na to pytanie, uz odpowiedzi prawidłowej możemy się jedynie nieco zbliżyć. Jak wspomniano już wcześniej przejście całego kraju na chrześcijaństwo było w dużej mierze podyktowane pobudkami politycznymi. Nasi najwięksi sąsiedzi, będący jednocześnie naszym największym zagrożeniem byli Katolikami.
Z łatwością mogli atakować nasz kraj pod pretekstem obrony chrześcijaństwa. Po drugie oficjalna zmiana wyznania ułatwiała stosunki z zachodem. Większość Europy w tamtym okresie była już chrześcijańska, a pozostałe przy pogaństwie kraje dosyć szybko zmieniały swoje religie. Po trzecie liczył się prestiż na arenie międzynarodowej, którego bez poparcia większości mocarstw, oraz bez poparcia papiestwa, nie moglibyśmy nigdy osiągnąć. Bezpośrednią przyczyną polityczną był sojusz zawarty z naszym południowym sąsiadem, czyli Czechami i ślub Mieszka I z księżniczką Dobrawą.
Vienkāršākā atbilde uz jautājumu "kāpēc Mieszko I viņš tika kristīts Polijā?” będzie to, że robił to z pobudek politycznych oraz ogólnych nastrojów panujących wówczas w europie.
Kiedy słyszymy o chrzcie Polski zazwyczaj myślimy o wydarzeniach z 966 roku czyli tym symbolicznym wydarzeniu z udziałem Mieszka Pierwszego. Nie jest to do końca prawda ponieważ chrystianizacji państwa polskiego to długi proces i dziś go mówię. Wszystko zaczyna się prawdopodobnie w 966 roku kiedy to doszło do porażki wojsk polskich w wojnie z armią niemiecką. Wtedy to również Otton pierwszy postanowił utworzyć arcybiskupstwa w Magdeburgu w którego granicach była wtedy Polska. Sytuacja jest jasna Polska pogańskie Niemcy tworzą arcybiskupstwa i za zgodą papieża zdobywają Polskę w celach chrystianizacji. Dodatkowym zagrożeniem byli Czesi którzy związali się z lekami. Taka koalicja oznaczała koniec państwa polskiego. Mieszko pierwsze postanowił poślubić czeską dobra tym samym łamiąc Sojusz Bielecki czeski a przy okazji przyjąć chrzest sprawiając że Polska nie była już pogański. Przynajmniej w teorii najwięcej vietnē chrystianizacji zrobił jednak Bolesław Chrobry i to on powinien być uznawany za autora Polski chrześcijańskiej. Czemu bo mimo tego że Polska nie była już pogańskie i raczej wyprawy chrystianizacji ze strony Niemiec nie były zagrożeniem to nadal polski Baznīca bija pakļauta Vācijas metropolijai. Un šeit palīgā nāca bīskaps Adalberts, kura detalizētu stāstu es izstāstīšu rīt. Jo viņš patiešām bija īsts velns cilvēka ādā. Bīskaps Ādalberts tika izraidīts no Prāgas. Viņu, teiksim tā, apskāva Boļeslavs Hrobrijs. Šis mu teica . klausīties doties uz Prūsiju un Polijas vārdā atgriezt šos cilvēkus. Tādējādi Chrobry nopelnīja sev vietu pie pāvesta, un Adalberts atrada drošu vieta. Tomēr pats bīskaps bija diezgan radikāls kristietis, un dažiem cilvēkiem nepatika viņa piespiedu atgriešanās, tāpēc viņš tika nogalināts, un tieši viņa galvu aizveda pie Oderas. Boļeslavs Drosmīgais samaksāja par Ādaļberta ķermeni tik daudz zelta, cik svēra viņa ķermenis, un noguldīja to Gņezno baznīcā. Pēc kas tas ir Viss. Lai kļūtu neatkarīgs no Vācijas, Polijā bija nepieciešams izveidot savu arhidiecēzi. Un, lai to izdarītu, jums ir nepieciešama relikvija, t.i., kāda svētā ķermenis. Tā kā pāvestam Ādolfs patika, pēc Boļeslava Hrobrija lūguma nebija nekādu problēmu viņu pasludināt par svēto. 999. gadā Adalberts tika kanonizēts par Polijas patroni. Tā Polija kļuva par neatkarīgu kristīgu lielvalsti.
Witam serdecznie. Dzisiaj spotykamy się z Czesławem Białczyński. Witam serdecznie witam. Dzień dobry. Porozmawiamy jak zwykle o słowach. Może zacznijmy od tematu cytadeli w Nowym Sączu. Coś tam znaleziono. Każde z tych plemion każda z tych dróg z tych z tych mniejszych społeczności żyje sobie jak gdyby u siebie na swoim obszarze i według swoich praw i nie podlega szczególnej żadnemu jakiemuś naciskom i wyższe mu nie zbiera się danin które by służyły jakiemuś w jakiejś wspólnej organizacji czegoś jakiegoś wyższego ładu. Ta pierwsza grupa która wchodzi do Europy to okazuje się że to jest lud który ma tą mutację charakterystyczną w męskich chromosomu Y D a haplogrupę nazwaną R1A. I to są ci scytowie właśnie oni z tym swoim językiem tutaj wchodzą. Te 10 tysięcy lat przed naszą erą i trafiają na tych staro Europejczyków scytowie jak gdyby są nosicielem tej wiary przyrody i tych wszystkich podań pierwotnych które zostały przeniesione w tym właśnie ruchu wstecznym z tej Europy na Wschód. Ponownym tych ludów bohaterów. Skąd to wiadomo. Wiadomo to z genetyki ponieważ nie tylko z genetyki bo z zapisów kronik carskich również to są dwie sąsiedzkie grupy I i od mniej więcej w tym samym czasie powstały 30 tysięcy lat temu. Po tej stronie w Europie mamy i na północy nad Morzem Czarnym mamy i w Małej Azji mamy J. Żeby było śmieszniej to i żydzi i Palestyńczycy i Syryjczycy i masa ludności w Turcji i masa ludności w Iranie Iraku to jest taka grupa J.