Warum hat sich Mieszko I. taufen lassen Polen? Was waren seine Beweggründe und worauf beruhte die ganze Situation? Die Taufe von Polen war wydarzeniem bezprecedensowym w całej historii naszego kraju. Dlaczego jednak w kraju całkowicie pogańskim, jakim były wówczas ziemie polskie zdecydowano się na taki ruch? Dlaczego władca całego kraju jakim był Mieszko I przyjął własny chrzest a co za tym idzie chrzest polski?

Prawdopodobnie nie istnieje jedna prosta odpowiedź na to pytanie, do odpowiedzi prawidłowej możemy się jedynie nieco zbliżyć. Jak wspomniano już wcześniej przejście całego kraju na chrześcijaństwo było w dużej mierze podyktowane pobudkami politycznymi. Nasi najwięksi sąsiedzi, będący jednocześnie naszym największym zagrożeniem byli Katolikami.

Z łatwością mogli atakować nasz kraj pod pretekstem obrony chrześcijaństwa. Po drugie oficjalna zmiana wyznania ułatwiała stosunki z zachodem. Większość Europy w tamtym okresie była już chrześcijańska, a pozostałe przy pogaństwie kraje dosyć szybko zmieniały swoje religie. Po trzecie liczył się prestiż na arenie międzynarodowej, którego bez poparcia większości mocarstw, oraz bez poparcia papiestwa, nie moglibyśmy nigdy osiągnąć. Bezpośrednią przyczyną polityczną był sojusz zawarty z naszym południowym sąsiadem, czyli Czechami i ślub Mieszka I z księżniczką Dobrawą.

Die einfachste Antwort auf die Frage "warum Mieszko I getauftes Polen?” będzie to, że robił to z pobudek politycznych oraz ogólnych nastrojów panujących wówczas w europie.

Kiedy słyszymy o chrzcie Polski zazwyczaj myślimy o wydarzeniach z 966 roku czyli tym symbolicznym wydarzeniu z udziałem Mieszka Pierwszego. Nie jest to do końca prawda ponieważ chrystianizacji państwa polskiego to długi proces i dziś go mówię. Wszystko zaczyna się prawdopodobnie w 966 roku kiedy to doszło do porażki wojsk polskich w wojnie z armią niemiecką. Wtedy to również Otton pierwszy postanowił utworzyć arcybiskupstwa w Magdeburgu w którego granicach była wtedy Polska.

Sytuacja jest jasna Polska pogańskie Niemcy tworzą arcybiskupstwa i za zgodą papieża zdobywają Polskę w celach chrystianizacji. 

Dodatkowym zagrożeniem byli Czesi którzy związali się z lekami.

Taka koalicja oznaczała koniec państwa polskiego. Mieszko pierwsze postanowił poślubić czeską dobra tym samym łamiąc Sojusz Bielecki czeski a przy okazji przyjąć chrzest sprawiając że Polska nie była już pogański. Przynajmniej w teorii najwięcej für chrystianizacji zrobił jednak Bolesław Chrobry i to on powinien być uznawany za autora Polski chrześcijańskiej.

Czemu bo mimo tego że Polska nie była już pogańskie i raczej wyprawy chrystianizacji ze strony Niemiec nie były zagrożeniem to nadal polski Kirche war der deutschen Metropole unterstellt. Und hier kam Bischof Adalbert, dessen ausführliche Geschichte ich morgen erzählen werde, zur Rettung.


Denn er war wirklich ein echter Teufel in Menschenhaut. Bischof Adalbert wurde aus Prag verbannt. Er wurde, sagen wir mal, von Bolesław Chrobry umarmt. Diese mu sagte Hören Sie zu, gehen Sie nach Preußen und bekehren Sie diese Menschen im Namen Polens. Chrobry verdiente sich so einen Platz beim Papst und Adalbert fand sichere Standort. Der Bischof selbst war jedoch ein ziemlich radikaler Christ und einigen Leuten gefiel seine gewaltsame Bekehrung nicht, weshalb er getötet wurde, und genau der Kopf wurde von der Oder mitgenommen.

Boleslaw der Tapfere bezahlte für den Leichnam Adalberts so viel Gold, wie sein Körper wog und deponierte es in der Kirche in Gniezno.

Nach was Alles. Um von Deutschland unabhängig zu werden, musste man in Polen eine eigene Erzdiözese gründen. Und dazu braucht man eine Reliquie oder den Körper eines Heiligen. Und da Adalbert beim Papst beliebt war, war es überhaupt kein Problem, ihn auf Wunsch von Boleslaw dem Tapferen zum Heiligen zu machen. So geschah es und im Jahr 999 gab es eine Heiligsprechung des heiligen Adalbert, der zum Schutzpatron Polens wurde. Und so wurde Polen eine unabhängige christliche Macht.


Witam serdecznie. Dzisiaj spotykamy się z Czesławem Białczyński. Witam serdecznie witam. Dzień dobry. Porozmawiamy jak zwykle o słowach. Może zacznijmy od tematu cytadeli w Nowym Sączu. Coś tam znaleziono.

Każde z tych plemion każda z tych dróg z tych z tych mniejszych społeczności żyje sobie jak gdyby u siebie na swoim obszarze i według swoich praw i nie podlega szczególnej żadnemu jakiemuś naciskom i wyższe mu nie zbiera się danin które by służyły jakiemuś w jakiejś wspólnej organizacji czegoś jakiegoś wyższego ładu. Ta pierwsza grupa która wchodzi do Europy to okazuje się że to jest lud który ma tą mutację charakterystyczną w męskich chromosomu Y D a haplogrupę nazwaną R1A. 

I to są ci scytowie właśnie oni z tym swoim językiem tutaj wchodzą. Te 10 tysięcy lat przed naszą erą i trafiają na tych staro Europejczyków scytowie jak gdyby są nosicielem tej wiary przyrody i tych wszystkich podań pierwotnych które zostały przeniesione w tym właśnie ruchu wstecznym z tej Europy na Wschód.

Ponownym tych ludów bohaterów.

Skąd to wiadomo. Wiadomo to z genetyki ponieważ nie tylko z genetyki bo z zapisów kronik carskich również to są dwie sąsiedzkie grupy I i od mniej więcej w tym samym czasie powstały 30 tysięcy lat temu.


Po tej stronie w Europie mamy i na północy nad Morzem Czarnym mamy i w Małej Azji mamy J.

Żeby było śmieszniej to i żydzi i Palestyńczycy i Syryjczycy i masa ludności w Turcji i masa ludności w Iranie Iraku to jest taka grupa J.