Vārds "šķīstītava" cēlies no latīņu valodas purgatorija. Šis nenoteiktais, ārpuszemes vieta, uz którego trafiają zmarłe dusze po śmierci. Celem pobytu w czyśćcu jest odpokutowanie; oczyszczenie i uwolnienie się od wszystkich grzechów. Sam Jēzus wspomina bowiem w Ewangelii, że “tylko czyste dusze wejdą do Królestwa Niebieskiego”. Czyściec to stan przejściowy pomiędzy śmiercią a życiem wiecznym w Niebie. Trafiają do niego tylko osoby mające szansę na odpokutowanie grzechów i wejście do Królestwa Niebieskiego. Oczyszczenie następuje przez ugunsgrēks. Człowiek w czyśćcu doświadcza cierpień. Nie mają one jednak wymiaru fizycznego, lecz wynikają z uświadomienia sobie miłości jaką obdarza nas Dievs un savas vājās puses.
Šķīstītava ir Katoļu baznīcas doktrīna. Tomēr citās konfesijās tas nav ļoti populārs. To noraida gan protestanti, gan pareizticīgie. W pastāvēšana Arī Jehovas liecinieki netic šķīstītavai.
Satura rādītājs
Kas ir šķīstītava?
Jēdziens "šķīstītava" radās 12. gadsimtā. Baznīca Katoļu baznīca pieņēma un definēja šķīstītavas doktrīnu Florences koncilā 1438. gadā. Daži teologowie twierdzą, że wzmianki o czyśćcu pojawiły się dużo wcześniej, a Katoļu baznīca atzina tās pastāvēšanu jau no paša sākuma. Mateja evaņģēlijā mēs lasām:
Ievietots tumšajā kambarī, viņš atbildēs par visiem saviem darbiem un neiznāks ārā, kamēr netiks atdots pēdējais cents.
Ową ciemnicą ich zdaniem ma być czyściec.
Kur ir šķīstītava?
Šī ir viena no nedaudzajām Rakstu vietām, no kuras mēs varam secināt, ka šķīstītava pastāv. Tomēr Bībelē ir grūti atrast precīzu tās aprakstu. Tomēr ir liecības par cilvēkiem, kuri apgalvo, ka ir saskārušies ar to. Tā par šķīstītavu savā dienasgrāmatā raksta svētā Faustīna Kovaļska:
Ujrzałam Anioła Stróża, który mi kazał pójść za sobą. W jednej chwili znalazłam się w miejscu mglistym, napełnionym ogniem, a w nim całe mnóstwo dusz cierpiących. Te dusze modlą się bardzo gorąco, ale bez skutku vietnē siebie, my tylko możemy im przyjść z pomocą. Płomienie, które paliły je, nie dotykały się mnie. Mój Anioł Stróż nie odstępował mnie ani na chwilę. I zapytałam się tych dusz, jakie ich jest największe ciešanas? Un viņi man vienbalsīgi atbildēja, ka lielākās ciešanas viņiem ir ilgas pēc Dievs. Es redzēju Dievmāti, kas apmeklē dvēseles šķīstītavā. Dvēseles sauc Mariju par "Jūras zvaigzni". Viņa tos atdzesē. Es gribēju ar viņiem vēl parunāt, bet mans sargeņģelis deva man zīmi aiziet. Mēs izgājām ārpus šī ciešanu cietuma durvīm. [Es dzirdēju iekšējo balsi], ka teica .Mana žēlsirdība to nevēlas, bet taisnīgums to pavēl. No šī brīža man ir ciešas attiecības ar cietušām dvēselēm. Dusze znajdują się w czyśćcu tak długo, aż nie zostaną oczyszczone ze wszystkich grzechów popełnionych na ziemi. Zgodnie z nauczaniem Kościoła katolickiego, my jako żyjący, jesteśmy w stanie pomóc zmarłym duszom opuścić czyściec i odpokutować grzechy. Metodami służącymi do tego są modlitwy, posty, odpusty,