Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, oli duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.

Biograafia
Õpingud ja karjääri algus
Ta sündis w Korytowie i uczęszczał aadressile szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. aadressil prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.

1923. ja 1929. aastal kiusati teda taga, kuna ta keeldus tunnustamast Albaania õigeusu kiriku autokefaaliat, kuna see oli vale, mil viisil Sellest sai autokefaalne. Aastatel 1931-1937 õppis ta Ateena Ülikoolis õigusteadust ja politoloogiat.

Lisaks kreeka keelele valdas ta vabalt inglise, saksa, vene, itaalia, türgi, prantsuse ja albaania keelt.

Argyrokastro piiskop
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.

Tema ametiajal oli ta tuntud oma tegevuse poolest liidu sissetungi vastu Albaaniasse 1939. aasta augustis, oma jõupingutuste poolest kreeka vähemuse moraali tõstmiseks ja oma kalduvuse poolest takistada õigeusklike ja moslemite segiabielusid. Samal ajal püüdis ta kaitsta oma piiskopkonna märkimisväärset kiriklikku ja kloostrilist vara, uuendas kasutatud kirikuraamatuid, rajas uusi kirikud, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz kehtestatud naiste õigeusu ühing.

Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako inimene greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.

Kreekas
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem aadressilt 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.

1946. aastal osales Panteleimon Pariisis rahvusvahelisel rahukonverentsil ja 1947. aastal ÜRO Peaassambleel Kreeka delegatsiooni abiliikmena. Samal perioodil tegeles ta lisaks Põhja-Epeirosele ka Küprose küsimusega. Alates 1954. aastast kuni oma surmani oli ta Halsi Teoloogiaühingu juhatuse esimees. Ta oli ka Parnassose Kirjanduse Seltsi, Kreeka Arheoloogiaühingu ja Kreeka Kirjanike Liidu liige.

Tema mitmesuguseid uurimusi religioossetel ja ajaloolistel teemadel avaldati ajakirjades ja ajalehtedes. Tema teenete eest pälvis ta Phoenixi ordeni.

Surm
Panteleimon suri 24. mail 1969 Ateenas. Tema matused toimusid kaks päeva hiljem paljude inimeste ja aukodanike, sealhulgas haridus- ja usuasjade ministri Theophylactos Papaconstantinou, relvajõudude esindajate, Ateena peapiiskopi Ieronymos I jt. juuresolekul. Tegelikult andsid austusavalduse sõjaväeüksus ja sõjaväeorkester.

Annetused ja hüvitised
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.