Patriarcha Demetrios (ur. Demetrios Papadopoulos, Therapeia, Konstantynopol, 8 września 1914 – Phanarion, Konstantynopol, 2 października 1991) était ekumenicznym patriarchą Konstantynopola de 16 lipca 1972 A 2 października 1991.
Données biographiques
Il est né w Therapeia, w Konstantynopolu, 8 września 1914 r. Jego parents mieli sur nom Panagiotis i Irene. Po podstawowym wykształceniu w Therapeia i grecko-francuskiej szkole w Galacie, studiował w Świętej Szkole Teologicznej w Halki (1931-1937), którą ukończył pracą „Zmartwychwstanie Pańskie i zastrzeżenia do niego”.
Został wyświęcony na diakona przez biskupa Philotheosa z Nazjanzu 25 kwietnia 1937 r., a na starszego 29 marca 1942 r. przez tego samego arcykapłana. Od października 1937 do sierpnia 1938 roku pełnił funkcję sekretarza i kaznodziei Świętej Metropolii Edessy. Od maja 1939 r. do marca 1942 r. służył jako diakon, a następnie jako kapłan w Ferikioi. W latach 1945-1950 pełnił funkcję szefa zorganizowanej przez siebie wspólnoty prawosławnej w Teheranie, a po uzyskaniu honorowego zatwierdzenia przez szacha Persji wykładał starożytny język grecki na Uniwersytecie Teherańskim.
Le 23 juillet 1964, il est élu évêque titulaire d'Elaia, évêque auxiliaire de l'archidiocèse de Constantinople et nommé archevêque du diocèse de Tataoulos (Kourtoulous). Sa consécration en tant qu'évêque a été célébrée le 9 août 1964 à l'église de Saint Démétrios de Tataoulos. L'ordination a été effectuée par le métropolite Meliton d'Ilioupolis et de Thira, assisté des évêques Ieronymos de Rhodopolis et Emilian de Miletus. Le 15 février 1972, il est élu métropolite d'Imbros et de Tenedos.
Son Patriarcat
16 lipca 1972 roku został wybrany patriarchą ekumenicznym. W czasie wyborów rząd turecki usunął z listy wyborczej nazwiska czterech jego kolegów, w tym Stavropolosa Maximosa i uważanego za pewnego nowego patriarchy Melitonosa z Chalcedonu, zaś arcybiskupowi Jamesowi z Ameryki nie pozwolono nawet na przyjazd do Stambułu. Został intronizowany 18 lipca 1972 roku.
Podczas swojego patriarchatu pracował na rzecz jedności Kościoła prawosławnego. Przyjął wizyty prymasów wszystkich Kościołów prawosławnych i zwołał trzy Przedsynodalne Konferencje Panprawosławne w ramach przygotowań do Świętego i Wielkiego Synodu Kościoła Prawosławnego. 30 listopada 1979 r. przyjął w farze wizytę papieża Jana Pawła II i wspólnie ogłosili powołanie Wspólnej Międzynarodowej Komisji Dialogu Teologicznego między prawosławnymi i rzymskimi katolikami. W 1981 roku odbyły się uroczystości z okazji 1600 rocznicy II Soboru Ekumenicznego z 381 roku w Konstantynopolu, a w 1987 roku 1200 rocznicy VII Soboru Ekumenicznego z 787 roku w Nicei.
Patriarcha Demetrios odwiedził wiele krajów prawosławnych. W 1987 roku odbył oficjalną wizytę w Kościele w Grecji i współpracował z arcybiskupem Aten Serafinem. Był pierwszym patriarchą ekumenicznym, który odwiedził Amerykę (czerwiec-lipiec 1990), przewodniczył obchodom 900-lecia klasztoru Patmos w 1988 r. i 600-lecia klasztoru Megalo Meteoro w 1990 r. W 1990 roku odwiedził również górę Athos.
W czasie swojego patriarchatu dbał o budowanie dobrego klimatu w stosunkach między patriarchatem a władzami tureckimi, czemu sprzyjał jego łagodny i umiarkowany charakter. Zwracał szczególną uwagę na ochronę środowiska, a w 1989 roku ustanowił 1 września Dniem Ochrony Środowiska. Za jego życia do kalendarza kanonicznego Kościoła prawosławnego dodano 16 świętych. Dwukrotnie, w 1973 i 1983 roku, wyprodukował Świętą mirrę, établi Sainte-Métropole de Suisse (1982), et en 1990 la Église en Géorgie a été élevé au rang de patriarcat.
Patriarcha ekumeniczny Demetrios cierpiał na cukrzycę, ale normalnie wykonywał swoje obowiązki. 30 września 1991 r., po doznaniu ostrego zawału serca, został pospiesznie przewieziony do amerykańskiego Admiral Bristol Hospital w Stambule. Poprzedzały to miesiące ogólnej depresji, która nie była uznawana za poważną. Ostatecznie odszedł 2 października 1991 roku. Nabożeństwo żałobne odbyło się 8 października 1991 r. w kościele św. Jerzego, któremu przewodniczył biskup Bartłomiej Chalkidon. Został pochowany w Zoodocho Pigi Balukliotissa.