Į wypełniły się słowa Pisma, ktoś taki jak Judasz pojawić się musiał. Chociaż przez wiele lat buvo blisko swojego Mistrza, zszedł on z drogi światła i oddał się doczesnym pokusom. W dodatku kwota, jaką otrzymał za wydanie Kristus, buvo toks apgailėtinas, kad šiandien daugelis stebisi: "Kaip galima būti tokiu kvailiu!". Kaip jis pats Jėzus, ar Ar jis atleido Judui?
Turinys
Štai kas buvo Judas
Judas yra vienas iš dvylikos apaštalų. Jis pasirodė prie Jėzus, widząc w nim prawdziwego, żydowskiego przywódcę. Na tyle silnego, aby mógł zjednoczyć naród wokół siebie, a następnie wyruszyć przeciwko Rzymowi. To oczywiście tylko jedna z hipotez, ponieważ trudno o spójne wersje wydarzeń, nawet w postaci dokumentów spisanych w tamtych czasach.
Judo savižudybė
Wedle zebranych przez biblistów informacji, Judasz miał wydać Chrystusa za 30 srebrników. Ką ciekawe, w przeliczeniu na dzisiejsze warunki, było to około 10 tysięcy złotych, czyli względnie niewiele. Natomiast w tamtych czasach dla osoby ubogiej taka kwota mogła być przepustką į ułożenia sobie życia na nowo.
Po visų įvykių, susijusių su Jėzaus pasidavimu, Judas Iskarijotas nusižudė. W kaip sposób? Tutaj źródła również nie pozostają spójne, ale najczęściej mówi się o śmierci przez powieszenie — tak też apaštalas buvo pavaizduotas garsiajame Tissot paveiksle. Tada lieka klausimas, ar Jėzus Ar jis atleido Judui?
Judo evangelijos neaiškumai
Yra vis dar viena iš hipotezių susijusi su informacija, esančia apokrifuose, datuojamuose II mūsų eros amžiumi, apibūdinamuose kaip Evangelija Judas. Ten ši figūra šiek tiek išbalinta, nes vietoj išdavystės minimas prašymas pasiduoti. Kita vertus, pagrindinis Kristaus motyvas nebuvo būti išganymasŠi sąvoka krikščionims nepriimtina.
Kyla šis klausimas, ar Jėzus atleido Juduidažnai yra analogija šiandienai.
Kaip dużo zła można popełnić, aby samemu móc jeszcze liczyć na zbawienie? W taki współczesny, nieco zerojedynkowy sposób jest stawiane pytanie do duchowieństwa i Kościoła — przez wiele osób. Część osób robi to wprost, inni wyrażają konkretne poglądy poprzez swoje postępowanie. Refleksja na temat skutków przychodzi dopiero z czasem, najczęściej w końcowej fazie życia. Na szczęście wciąż jest to pora na skruchę i przyjęcie wybaczenia:
„Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,24).
Šie žodžiai yra visuotinai žinomi ir tam tikra prasme rodo, kad Judui buvo suteikta galimybė atleisti. Kitas klausimas, ar jis atgailavo ir su tuo susitaikė - savižudybės aktas to nerodo. Kita vertus, galima daryti tvirtą prielaidą, kad pats Jėzus atleido Judui už jo elgesį.