Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, bija duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.
Biogrāfija
Studijas un karjeras sākums
Viņš ir dzimis w Korytowie i uczęszczał uz szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. vietnē prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.
1923. un 1929. gadā viņš tika vajāts par atteikšanos atzīt Albānijas pareizticīgo baznīcas autokefāliju nepareizas rīcības dēļ, kādā veidā Tā kļuva autokefāla. No 1931. līdz 1937. gadam viņš studēja jurisprudenci un politoloģiju Atēnu Universitātē.
Papildus grieķu valodai viņš brīvi pārvaldīja angļu, vācu, krievu, itāļu, turku, franču, albāņu un itāļu valodas.
Argyrokastro bīskaps
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.
Savas darbības laikā viņš bija pazīstams ar savām darbībām pret Savienības iebrukumu Albānijā 1939. gada augustā, centieniem celt grieķu minoritātes morāli un tendenci novērst jauktas laulības starp pareizticīgajiem un musulmaņiem. Tajā pašā laikā viņš centās nosargāt savas diecēzes ievērojamo baznīcas un klostera īpašumu, atjaunoja lietotās baznīcas grāmatas, izveidoja jaunas baznīcas grāmatas, izveidoja jaunas baznīcas un klosterus. baznīcas, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz izveidots sieviešu pareizticīgo apvienība.
Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako cilvēks greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.
Grieķijā
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem no 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.
1946. gadā Panteleimons piedalījās Starptautiskajā miera konferencē Parīzē un 1947. gadā ANO Ģenerālajā asamblejā kā Grieķijas delegācijas palīgloceklis. Tajā pašā laikā papildus Ziemeļeipras jautājumam viņš risināja arī Kipras jautājumu. No 1954. gada līdz pat savai nāvei viņš bija Haliču teoloģiskās biedrības valdes priekšsēdētājs. Viņš bija arī Parnasa literārās biedrības, Grieķijas arheoloģijas biedrības un Grieķijas rakstnieku asociācijas biedrs.
Viņa dažādi pētījumi par reliģiskām un vēsturiskām tēmām tika publicēti žurnālos un laikrakstos. Par nopelniem viņš tika apbalvots ar Fēniksa ordeni.
Nāve
Panteleimons nomira 1969. gada 24. maijā Atēnās. Viņa bēres notika divas dienas vēlāk, klātesot daudziem cilvēkiem un augstām amatpersonām, tostarp izglītības un reliģisko lietu ministram Teofilaktosam Papakonstantinou, bruņoto spēku pārstāvjiem, Atēnu arhibīskapam Ieronīmam u. c. Patiesībā goda parādes pasniedza militārais pulciņš un militārais orķestris.
Ziedojumi un pabalsti
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.