Kto wymyślił roosipuu? Skąd wywodzą się dzisiejsze modlitwy różańcowe? Rozpowszechnienia się modlitw różańcowych należy upatrywać prawdopodobnie już w czasach wypraw krzyżowych i powrotów rycerzy z bliskiego wschodu w XI stuleciu. Mieszkańcy ówczesnej Palestyny (głównie muzułmanie) w tamtym okresie słynęli z rytmicznych, powtarzalnych modlitw, odmierzanych przy pomocy sznura z koralami.
Sznury modlitewne istniały również w innych religiach, tj. w buddyzmie i hinduizmie. Budowa i liczba korali tamtejszych sznurów była bardzo zbliżona aadressile dzisiejszych różańców. Chrześcijańscy rycerze, będąc zainspirowani prostotą i powszechnością sznurów modlitewnych we wszystkich warstwach społecznych danej religii podchwycili ten pomysł. Dodatkowo wzrost znaczenia kultu Maryjnego w tamtych czasach mógł wpłynąć aadressil fakt, że sam roosipuu oli pühendatud just sellele tegelasele. Jakob Sprenger (inkvisiitor), dominiiklane, teose "Vasar nõidade kohta" kaasautor ja Kölni 1. roosipärja vennaskonna asutaja, lisas iga tervitusekümne lõppu "Meie Isa" ja "Usk", mida lausutakse koos iga 15 müsteeriumiga.
W ten sposób powstał różaniec zwany maryjnym albo dominikańskim. Tak więc sama idea powstania koronki różańca upatrywana on we wpływach z bliskiego wschodu, jednak ukształtowanie się różańca w formie, w jakiej znamy go dzisiaj aadressile już zupełnie inna historia, jednak również powiązana z rycerstwem i wszechobecnym kultem maryjnym. Tak więc sama tradycja modlitw różańcowych jest bardzo długa, jednak kaudu. wiele dziesięcioleci sama jego waga nie zmalała nawet minimalnie.