Atgaila yra . etapem chrześcijańskiego zbawienia, adresu którym wierzący odwraca się od grzechu. W teologii rzymskokatolickiej skrucha jest częścią większego teologicznego pojęcia pokuty.
Turinys
Atgailos sakramentas
W Biblii hebrajskiej mówi się, że tylko ci, którzy osiągnęli status grzeszników, „odwracają się od grzechu”. Pokuta próbuje wykorzystać swoją moc za wszelkie negatywne przyszłe zachowania arba zadośćuczynić za grzech. Ogólnie rzecz biorąc, w tekście „Czasami ta grupa słów” jest używana į żądania odwrócenia się od grzesznej działalności (Jeremiasz 8:6). David Lambert mocno wierzy, że „to właśnie w pismach rabinicznego judaizmu i wczesnego chrześcijaństwa osiąga status technicznego terminu, podstawowego elementu powstającego religijnego leksykonu”.
Atgaila kaip susitaikinimas
Naujajame Testamente Jonas Krikštytojas savo kalbose ragino atgailauti. Jėzus wezwał również do pokuty, gdy głosił Ewangelię dla zbawienia. . Było to centralne vieta Petro ir Pauliaus iš Tarso pamoksluose.
W Starym Testamencie termin „pokuta” pochodzi od hebrajskiego słowa grupa, które oznacza „odwrócić się od”.:1007
W Nowym Testamencie grupa słów μετανοέω/metanoeo może oznaczać wyrzuty sumienia, ale na ogół jest tłumaczona jako odwrócenie się od grzechu (Mt 3:2). 1007 Teologicznie „pokuta”, odwrócenie się od grzechu jest związane z odpowiednim odwróceniem się od wiary w Boga. 1008
Emanuelis Svedenborgas ir Džonatanas S. Rouzė aiškina, kokiu būdu būdas atgailos visoje bažnyčioje yra naudojamas siekiant pašalinti didelį blogį, kurio Dievas ne może przeoczyć. Swedenborg i Rose wyjaśniają, jak „akty skruchy obejmują wszelkie działania, które powodują, że nie chcemy, a w konsekwencji nie robimy złych rzeczy, które są grzechami przeciwko Bogu”. Į skrucha była możliwa do osiągnięcia, trzeba myśleć o niej używając ich woli lub prawdziwego „ja”, a myślenie musi być wykonywane przez ich wolę. Swedenborg i Rose odnoszą się do Jana Chrzciciela, aby opisać, jak dokonywał chrztu pokuty. Jan Chrzciciel będzie głosić pokutę wraz z innymi uczniami i samego Pana wraz z dokonaniem chrztu. Jeśli ludzie pokutowali, ich grzechy zostały przebaczone i zostali przyjęci do kościoła.