Grēku nožēlas sakraments ir . jednym z siedmiu sakramentów ustanowionych przez Jēzus Kristus. Służy uz oczyszczenia się z grzechów. Jest wyrazem skruchy, żalu za grzechy i pojednania z Dievs. Kończy się nałożeniem przez spowiednika pokuty i udzieleniem (bądź też w skrajnych przypadkach nie) rozgrzeszenia. Sakrament pokuty występuje m.in. w Kościele katolickim i prawosławnym. Zalicza się go do sakramentów uzdrowienia, podobnie jak namaszczenie chorych. Katolik ma obowiązek przynajmniej raz w roku w okresie Wielkanocnym przystąpić do spowiedzi.

Sakrament pokuty to forma wyznania grzechów przed Bogiem. Odbywa się jednak ona za pośrednictwem spowiednika. W przypadku Kościoła katolickiego jest nim ksiądz zasiadający w konfesjonale. Wiele osób przystępujących do spowiedzi czuje się niekomfortowo z faktem, że musi wyznać swoje winy, zwracając się do drugiego człowieka. Należy jednak pamiętać, że księży obowiązuje slepenais spowiedzi, która kategorycznie zabrania im informowania innych o grzechach popełnionych przez spowiadającą się osobę. 

Kad priesteris drīkst pārtraukt grēksūdzes noslēpumu

Vai ksiądz może złamać tajemnice spowiedzi? Absolutnie nie. Nawet jeśli w trakcie spowiedzi zostanie poinformowany o popełnieniu czynów karalnych, nie ma prawa wyjawić tajemnicy. Cały sens sakramentu pokuty opiera się na zaufaniu pomiędzy spowiadającym się a spowiednikiem.

Tajemnica spowiedzi została wprowadzona w 1215 r. na soborze laterańskim IV. Przetrwała do dziś w niezmienionej formie. Kapłan, który złamał tajemnicę spowiedzi, przedstawiając z imienia i nazwiska osobę, która popełniła dany grzech, zostaje ukarany ekskomuniką, czyli wykluczeniem z Kościoła katolickiego przez papieża. Jeżeli kapłan nie wymieni danej osoby z imienia i nazwiska, jednak wyraźnie i celowo zasugeruje o kogo chodzi, popełnia grzech śmiertelny.

Konfesionālais noslēpums un likums

Tajemnica spowiedzi i kary przewidziane za jej złamanie są uregulowane w prawie kanonicznym:
Can. 983. 

§ 1. 

Tajemnica sakramentalna jest nienaruszalna; dlatego absolutnie nie wolno spowiednikowi słowami lub w jakikolwiek inny sposób i z jakiejkolwiek przyczyny w czymkolwiek zdradzić penitenta.

§ 2. 

Arī tulks, ja viņš ir klāt, kā arī visas citas personas, kas jebkādā veidā ir ieguvušas informāciju par grēkiem, ir apņēmušās ievērot slepenību.

Kan. 1386. 

§ 1. 

Spowiednik, który narusza bezpośrednio sakramentalną tajemnicę spowiedzi, zaciąga ekskomunikę latae sententiae, zarezerwowaną vietnē Stolicy Apostolskiej; gdy zaś narusza ją tylko pośrednio, powinien być ukarany stosownie do ciężkości przestępstwa.

§ 2. 

Tulks un citi, kas minēti 983. kanona 2. §, kuri pārkāpj noslēpumu, ir jāsoda ar taisnīgu sodu, neizslēdzot ekskomunikāciju.

Šajā gadījumā baznīcas tiesības ievēro arī laicīgās valsts iestādes. Tiesas procesa laikā nopratināto priesteri nevar mudināt ziņot par faktiem un notikumiem, par kuriem viņš uzzināja gandarīšanas sakramenta laikā.