Quinto de once niños Raffaele’a, inżyniera i matematyka, oraz Silvia Valle, potomek szlachty neapolitańskiej i hiszpańskiej, miał trudne dzieciństwo ze względu na problemy zdrowotne i ograniczenia finansowe rodziny.
En 1896, con la separación de sus padres, el padre Dolindo (cuyo nombre odnosi się do „bólu”) został zainicjowany wraz z bratem Elio w Szkole Apostolskiej Kapłanów Misji, a trzy lata później został przyjęty do nowicjatu.
Hizo sus votos religiosos el 1 de junio de 1901, y dos años después pidió sin éxito ser enviado a China como misionero.
Po święceniach kapłańskich 24 czerwca 1905 r., w wieku prawie 23 lat, został mianowany profesorem kleryków Szkoły Apostolskiej i nauczycielem chorału gregoriańskiego. Na krótko przeniósł się do Taranto, a następnie do seminarium w Molfetta, gdzie nauczał i pracował nad reformą samego seminarium.
29 października 1907 r. został wezwany z powrotem do Neapolu i otrzymał polecenie zaprzestania zajmowania się tą sprawą. Oskarżony o to, że es „formalnym i dogmatycznym heretykiem”, udał się do Rzymu, aby poddać się wyrokowi Świętego Oficjum: po czterech miesiącach dochodzenia, w którym Ruotolo nie wycofał się, został zawieszony w prawach i zmuszony do poddania się badaniom psychiatrycznym. Te wykazały że fue zdrowy.
El 13 de abril de 1908 fue llamado a Nápoles por los superiores de la congregación, que lo sometieron a un exorcismo.
Przeprowadził się do Rossano w Kalabrii; 8 sierpnia 1910 r. wniosek o rewizję zawieszenia miał pozytywny skutek i po dwóch i pół roku zawieszenia został zrehabilitowany. Po raz drugi, w grudniu 1911 roku, został wezwany do Rzymu, a następnie odesłany do Neapolu w 1912 roku. Sądzony w procesie kanoniczny w 1921 roku, został skazany i ponownie usunięty. Ostatecznie został zrehabilitowany 17 lipca 1937 roku, w wieku 55 lat.
Jego życie jako księdza diecezjalnego, kontynuował w Neapolu, w kościele San Giuseppe dei Nudi, którego brat Elio był proboszczem. Tutaj Ojciec Dolindo był twórcą Dzieła Bożego i Opery Apostolato Stampa.
Ruotolo dejó un Comentario a la Sagrada Escritura en 33 volúmenes, numerosas obras teológicas, ascéticas y místicas, volúmenes enteros de escritos epistolares, autobiográficos y de doctrina cristiana.
El Comentario a la Escritura adoptó el método exegético tradicional en un intento de reconstruir la ruptura entre la ciencia y la fe en la exégesis, método que fue combatido posteriormente por el Pontificio Instituto Bíblico y la Pontificia Comisión Bíblica encabezados por Augustin Bea y Eugene Tisserant, respectivamente.
Su obra fue condenada por el Santo Oficio.En
śród dzieł napisanych przez Ojca Dolindo Ruotolo znajduje się również Akt porzucenia: krótkie pismo, które, podobnie jak linia mistyczna zaproponowana przez Jean-Pierre’a de Caussade’a, dotyczy pewnego i całkowitego oddania wiernych w ręce Cristo.
Como menciona el texto "Abandonarse significa cerrar tranquilamente los ojos del alma, apartar los pensamientos de la aflicción y entregarse de nuevo a Mí, para que Yo mismo pueda obrar, diciendo: "Tú piensa en ello" (...). (...) Cierra los ojos y déjate llevar por la corriente de Mi gracia, cierra los ojos y no pienses en el presente, aparta tus pensamientos del futuro como si fueran una tentación, descansa en Mí creyendo en Mi bondad, y te juro por Mi amor que hablándome con estas disposiciones: "Tú piensas en ello", Yo pienso en ello plenamente, te consuelo, te libero, te guío".
En el mismo nivel se encuentra otra obra importante del Padre Dolindo: la Novena del Abandono: un instrumento de oración sencillo y poderoso a la vez: "...Cierra los ojos y déjate llevar por la corriente de Mi gracia, cierra los ojos y no pienses en el presente, apartando tus pensamientos del futuro como de la tentación, descansa en Mí creyendo en Mi bondad...".
En 1960, un ataque de apoplejía le incapacitó el lado izquierdo del cuerpo. Murió el 19 de noviembre de 1970.
Su cuerpo está enterrado en la iglesia de San Giuseppe dei Vecchi y Nuestra Señora de Lourdes en Nápoles.
Es costumbre entre los napolitanos golpear tres veces el mármol de su tumba en nombre de la Santísima Trinidad, rezando tan fielmente para obtener gracias espirituales y materiales por su intercesión, porque dijo: "Venid y llamad a mi tumba... yo os responderé".
El culto al Padre Dolindo
Święty Pio z Pietrelciny powiedział o nim, do wiernych neapolitańskich, którzy pielgrzymowali do niego: „Po co tu przyjeżdżać, skoro masz Don Dolindo w Neapolu? Idź do niego, on jest świętym”
Imię Dolindo Ruotolo wiąże się także z orędziem uznawanym za prorocze przez czcicieli 2 lipca 1965 r., przedstawionym na odwrocie obrazu Matki Bożej i skierowanym do Polaka Witolda Laskowskiego. Dokument ten, uwierzytelniony przez biskupa Pawła Hnilicę, dotyczy końca komunizmu: „Maryja para duszy”. Świat zmierza ku ruinie, ale Polska, jak za czasów Sobieskiego, z powodu oddania, jakie ma w moim sercu, będzie dziś jak 20 tysięcy, które uratowały Europę i świat przed turecką tyranią. Teraz Polska uwolni świat od najstraszliwszej komunistycznej tyranii. Wstaje nowy Jan, który heroicznym marszem zerwie łańcuchy, poza granicami narzuconymi przez komunistyczną tyranię. Pamiętaj o tym. Ja błogosławię Polskę. Błogosławię cię. Pobłogosław mnie. Biedny Don Dolindo Ruotolo – Via Salvator Rosa, 58, Neapol”
Considerado por muchos como un paladín de la espiritualidad napolitana y de la Iglesia católica, descansa en la iglesia de San Giuseppe dei Vecchi, mientras que la iglesia de San Giuseppe dei Nudi contiene la tumba de su hermano Elio.
El proceso de canonización está actualmente en curso.