Peti od enajstih otroci Raffaele’a, inżyniera i matematyka, oraz Silvia Valle, potomek szlachty neapolitańskiej i hiszpańskiej, miał trudne dzieciństwo ze względu na problemy zdrowotne i ograniczenia finansowe rodziny.
Leta 1896, ko sta se starša ločila, je oče Dolindo (čigar ime odnosi się do „bólu”) został zainicjowany wraz z bratem Elio w Szkole Apostolskiej Kapłanów Misji, a trzy lata później został przyjęty do nowicjatu.
1. junija 1901 je naredil redovniške zaobljube in dve leti pozneje neuspešno zaprosil, da bi ga poslali na Kitajsko kot misijonarja.
Po święceniach kapłańskich 24 czerwca 1905 r., w wieku prawie 23 lat, został mianowany profesorem kleryków Szkoły Apostolskiej i nauczycielem chorału gregoriańskiego. Na krótko przeniósł się do Taranto, a następnie do seminarium w Molfetta, gdzie nauczał i pracował nad reformą samego seminarium.
29 października 1907 r. został wezwany z powrotem do Neapolu i otrzymał polecenie zaprzestania zajmowania się tą sprawą. Oskarżony o to, że je . „formalnym i dogmatycznym heretykiem”, udał się do Rzymu, aby poddać się wyrokowi Świętego Oficjum: po czterech miesiącach dochodzenia, w którym Ruotolo nie wycofał się, został zawieszony w prawach i zmuszony do poddania się badaniom psychiatrycznym. Te wykazały że je bil zdrowy.
13. aprila 1908 so ga v Neapelj poklicali predstojniki kongregacije in ga podvrgli eksorcizmu.
Przeprowadził się do Rossano w Kalabrii; 8 sierpnia 1910 r. wniosek o rewizję zawieszenia miał pozytywny skutek i po dwóch i pół roku zawieszenia został zrehabilitowany. Po raz drugi, w grudniu 1911 roku, został wezwany do Rzymu, a następnie odesłany do Neapolu w 1912 roku. Sądzony w procesie kanoniczny w 1921 roku, został skazany i ponownie usunięty. Ostatecznie został zrehabilitowany 17 lipca 1937 roku, w wieku 55 lat.
Jego życie jako księdza diecezjalnego, kontynuował w Neapolu, w kościele San Giuseppe dei Nudi, którego brat Elio był proboszczem. Tutaj Ojciec Dolindo był twórcą Dzieła Bożego i Opery Apostolato Stampa.
Ruotolo je zapustil Komentar Svetega pisma v 33 zvezkih, številna teološka, asketska in mistična dela, cele zvezke epistolarnih in avtobiografskih spisov ter krščanski nauk.
Komentar Svetega pisma je prevzel tradicionalno eksegetsko metodo, da bi rekonstruiral prelom med znanostjo in vero v eksegezi, metodo, proti kateri sta se pozneje borila Papeški biblični inštitut in Papeška biblična komisija pod vodstvom Augustina Bea oziroma Eugena Tisseranta.
Njegovo delo je obsodil Sveti urad.
śród dzieł napisanych przez Ojca Dolindo Ruotolo znajduje się również Akt porzucenia: krótkie pismo, które, podobnie jak linia mistyczna zaproponowana przez Jean-Pierre’a de Caussade’a, dotyczy pewnego i całkowitego oddania wiernych w ręce Kristus.
Kot je navedeno v besedilu: "Zapustiti se pomeni tiho zapreti oči duše, odvrniti svoje misli od trpljenja in se predati nazaj Meni, da lahko Jaz sam delam, rekoč: "Zapustiti se pomeni, da se tiho zaprejo oči duše, da se odvrnejo misli od trpljenja in se predajo nazaj Meni, da lahko Jaz sam delam: "Razmišljaj o tem" (...). (...) Zapri oči in se prepusti toku Moje milosti, zapri oči in ne razmišljaj o sedanjosti, odvrni misli od prihodnosti, kot da bi bila skušnjava, počivaj v meni, verujoč v Mojo dobroto, in prisegam ti s svojo ljubeznijo, da boš s tem, ko mi govoriš s temi naravnanostmi: "Ti razmišljaš o tem", Jaz v celoti razmišljam o tem, tolažim te, osvobajam te, vodim te".
Na isti ravni je še eno pomembno delo očeta Dolinda: novena zapuščanja: molitveno orodje, ki je preprosto in hkrati močno: "Zapri oči in se prepusti toku moje milosti, zapri oči in ne razmišljaj o sedanjosti, odvrni svoje misli od prihodnosti kot od skušnjave, počivaj v meni in veruj v mojo dobroto ...".
Leta 1960 mu je možganska kap onesposobila levo stran telesa. Umrl je 19. novembra 1970.
Njegovo telo je pokopano v cerkvi San Giuseppe dei Vecchi in Lurške Matere Božje v Neaplju.
Med Neapeljčani je navada, da v imenu Svete Trojice trikrat potrkajo na marmor njegovega groba in tako zvesto molijo, da bi na njegovo priprošnjo pridobili duhovne in materialne milosti, saj je dejal .: „przyjdź i zapukaj do mego grobu… Odpowiem ci”.
Kult očeta Dolinda
Święty Pio z Pietrelciny powiedział o nim, do wiernych neapolitańskich, którzy pielgrzymowali do niego: „Po co tu przyjeżdżać, skoro masz Don Dolindo w Neapolu? Idź do niego, on jest świętym”
Imię Dolindo Ruotolo wiąże się także z orędziem uznawanym za prorocze przez czcicieli 2 lipca 1965 r., przedstawionym na odwrocie obrazu Matki Bożej i skierowanym do Polaka Witolda Laskowskiego. Dokument ten, uwierzytelniony przez biskupa Pawła Hnilicę, dotyczy końca komunizmu: „Maryja za duszy”. Świat zmierza ku ruinie, ale Polska, jak za czasów Sobieskiego, z powodu oddania, jakie ma w moim sercu, będzie dziś jak 20 tysięcy, które uratowały Europę i świat przed turecką tyranią. Teraz Polska uwolni świat od najstraszliwszej komunistycznej tyranii. Wstaje nowy Jan, który heroicznym marszem zerwie łańcuchy, poza granicami narzuconymi przez komunistyczną tyranię. Pamiętaj o tym. Ja błogosławię Polskę. Błogosławię cię. Pobłogosław mnie. Biedny Don Dolindo Ruotolo – Via Salvator Rosa, 58, Neapol”
Mnogi ga imajo za zagovornika neapeljske duhovnosti in Katoliške cerkve, počiva pa v cerkvi San Giuseppe dei Vecchi, medtem ko je v cerkvi San Giuseppe dei Nudi grob njegovega brata Elia.
Trenutno poteka postopek kanonizacije.