Kto wymyślił rožinis? Skąd wywodzą się dzisiejsze modlitwy różańcowe? Rozpowszechnienia się modlitw różańcowych należy upatrywać prawdopodobnie już w czasach wypraw krzyżowych i powrotów rycerzy z bliskiego wschodu w XI stuleciu. Mieszkańcy ówczesnej Palestyny (głównie muzułmanie) w tamtym okresie słynęli z rytmicznych, powtarzalnych modlitw, odmierzanych przy pomocy sznura z koralami.
Sznury modlitewne istniały również w innych religiach, tj. w buddyzmie i hinduizmie. Budowa i liczba korali tamtejszych sznurów była bardzo zbliżona į dzisiejszych różańców. Chrześcijańscy rycerze, będąc zainspirowani prostotą i powszechnością sznurów modlitewnych we wszystkich warstwach społecznych danej religii podchwycili ten pomysł. Dodatkowo wzrost znaczenia kultu Maryjnego w tamtych czasach mógł wpłynąć adresu fakt, że sam rožinis buvo skirta būtent šiam asmeniui. Jakobas Sprengeris (inkvizitorius), dominikonas, veikalo "Raganų plaktukas" bendraautorius ir 1-osios Rožinio brolijos Kelne įkūrėjas, pridėjo "Tėve mūsų" ir "Tikiu" kiekvienos dešimtosios "Sveika, Sveika", kalbamos su kiekviena iš 15 paslapčių, pabaigoje.
W ten sposób powstał różaniec zwany maryjnym albo dominikańskim. Tak więc sama idea powstania koronki różańca upatrywana yra . we wpływach z bliskiego wschodu, jednak ukształtowanie się różańca w formie, w jakiej znamy go dzisiaj į już zupełnie inna historia, jednak również powiązana z rycerstwem i wszechobecnym kultem maryjnym. Tak więc sama tradycja modlitw różańcowych jest bardzo długa, jednak per wiele dziesięcioleci sama jego waga nie zmalała nawet minimalnie.