Biskup Panteleimon z Argyrokastro (9 lipca 1890 – 24 maja 1969), znany również jako Christos Kotokos, buvo duchownym, teologiem, uczonym i jedną z czołowych postaci hellenizmu północnego Epiru w okresie powojennym.
Biografija
Studijos ir karjeros pradžia
Jis gimė w Korytowie i uczęszczał į szkół w swojej ojczyźnie. Twierdzi się, że jako nastolatek brał udział w walce macedońskiej. W 1906 r. adresu prośbę swego krewnego, metropolity Stefanosa z Mithymni, udał się na studia do Szkoły Teologicznej w Halkach, które ukończył w 1913 r. Później wrócił do ojczyzny i uczył religii i historii jako nauczyciel w gimnazjum Bagiosa w Korytowie. Na tym stanowisku pozostał do 1920 roku, kiedy to władze albańskie zakazały działalności gimnazjum. Panteleimon jednak pozostał w Korytowie, gdzie rozwijał działalność w kwestiach kulturalnych, politycznych, religijnych i edukacyjnych oraz służył jako kaznodzieja w kościele w mieście. W międzyczasie wstąpił do greckiej armii w 1915 r. jako kaznodzieja w 46. pułku zajmującym miasto Korytsa.
1923 ir 1929 m. jis buvo persekiojamas už atsisakymą pripažinti Albanijos stačiatikių bažnyčios autokefaliją dėl neteisingo būdo, kokiu būdu Ji tapo autokefalinė. 1931-1937 m. Atėnų universitete studijavo teisę ir politikos mokslus.
Jis laisvai kalbėjo ne tik graikų, bet ir anglų, vokiečių, rusų, italų, turkų, prancūzų ir albanų kalbomis.
Argyrokastro vyskupas
W 1937 roku, na mocy porozumienia między Prawosławnym Autokefalicznym Kościołem Albanii a Patriarchatem Ekumenicznym, Kotokos, do tej pory teolog, został wyświęcony najpierw na kapłana, a następnie na metropolitę Argyrokastro, Stanowisko to utrzymał do czasu wycofania się wojsk greckich z tego regionu po wojnie grecko-włoskiej i inwazji niemieckiej na Grecję (kwiecień 1941), kiedy to został zmuszony do opuszczenia Argyrokastro wraz z oddziałami greckimi.
Per savo kadenciją jis buvo žinomas dėl savo veiksmų prieš Sąjungos infiltraciją į Albaniją 1939 m. rugpjūtį, dėl pastangų pakelti graikų mažumos moralę ir dėl to, kad buvo linkęs užkirsti kelią mišrioms stačiatikių ir musulmonų santuokoms. Tuo pat metu jis stengėsi išsaugoti nemažą savo vyskupijos bažnytinį ir vienuolinį turtą, atnaujino naudotas bažnytines knygas, įsteigė naujų bažnyčios, tłumaczył na język albański różne dzieła pisarzy kościelnych, zbierał różne rękopisy i relikwie z myślą o stworzeniu muzeum kościelnego oraz įsteigta moterų ortodoksų asociacija.
Za swoją działalność na rzecz mniejszości greckiej Panteleimon już w tym czasie został scharakteryzowany jako žmogus greckiej propagandy, w związku z czym został objęty inwigilacją przez władze albańskie.
Graikijoje
W czasie okupacji uczestniczył w organizacjach szpiegowskich Narodowego Ruchu Oporu. W 1943 r. został przewodniczącym „Centralnego Komitetu Walki Północnego Epiru” (funkcję tę pełnił do śmierci), a w 1945 r. „Centralnego Komitetu Praw Greckich”. 18 listopada 1945 r. w kontekście sprawy Epiru Północnego zorganizował w Atenach masową demonstrację z udziałem iš 100 do 150 tys. osób, a 21 czerwca 1946 r. uczestniczył w podobnym wiecu w Salonikach. Za jego działania w kwestii Epiru Północnego kontrolowany przez rząd synod hierarchii Kościoła Prawosławnego Albanii w lipcu 1945 roku oskarżył Panteleimona o zdradę i jednocześnie usunął go ze stanowiska biskupa Argyrokastro. Na domiar złego władze albańskie nałożyły również karę więzienia na jego brata.
1946 m. Panteleimonas dalyvavo Tarptautinėje taikos konferencijoje Paryžiuje, o 1947 m. - JT Generalinėje Asamblėjoje kaip pagalbinis Graikijos delegacijos narys. Tuo pačiu laikotarpiu jis sprendė ne tik Šiaurės Epyro klausimą, bet ir Kipro klausimą. Nuo 1954 m. iki pat mirties jis buvo Haličo teologinės draugijos valdybos pirmininkas. Jis taip pat buvo Parnaso literatūrinės draugijos, Graikijos archeologijos draugijos ir Graikijos rašytojų asociacijos narys.
Jo įvairios studijos religinėmis ir istorinėmis temomis buvo publikuojamos žurnaluose ir laikraščiuose. Už nuopelnus jis buvo apdovanotas Fenikso ordinu.
Mirtis
Panteleimonas mirė 1969 m. gegužės 24 d. Atėnuose. Jo laidotuvės įvyko po dviejų dienų, dalyvaujant daugybei žmonių ir aukštų pareigūnų, tarp kurių buvo švietimo ir religinių reikalų ministras Teofilaktas Papakonstantinas (Theophylactos Papaconstantinou), ginkluotųjų pajėgų atstovai, Atėnų arkivyskupas Jeronimas I ir kt. Iš tiesų, iškilmes atliko karinis būrys ir karinis orkestras.
Dovanos ir išmokos
Panteleimon, 27 lutego 1968 roku, poprzez swój prywatny testament, przekazał swoją osobistą bibliotekę Towarzystwu Studiów Kontynentalnych. W ten sposób został uznany za darczyńcę i dobroczyńcę EHM. Dla uczczenia religijnej, narodowej i duchowej działalności Pantelejmona, EHM wzniosła jego popiersie w parku w Joaninie.